YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/13272 E.  ,  2024/3828 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/237 E., 2014/415 K.
SUÇLAR : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik
HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, düşme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade, bozma

İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2014 tarihli ve 2014/237 Esas, 2014/415 Karar sayılı kararının, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

A. Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından; dava dosyasının İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanıklar hakkında kurulan diğer hükümler yönünden; katılanlar vekili Av. ...'ün, 19.06.2015 elektronik imza tarihli dilekçesi ile “şikâyetimizden vazgeçiyoruz....sanıklar hakkındaki davanın bütün neticeleri ile birlikte düşürülmesine karar verilmesi” şeklinde dilekçe verdiği, şikayetten vazgeçme nedeni ile 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasına katılma hakkının / katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçlardan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılanlar vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2024 tarihinde karar verildi.