YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/11696 E.  ,  2024/4346 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/136 E., 2020/215 K.
SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜM : Beraa
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2015 tarihli ve 2015/458 Esas, 2015/591 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin a fıkrasının 2 numaralı bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62, 53 ve 58 inci maddesi uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.
2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 04.02.2020 tarihli ve 2016/12486 Esas, 2020/802 Karar sayılı kararı ile usulüne uygun şekilde yapılmış bir tebligattan söz edilemeyeceğinden atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi nedeniyle, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine yapılan yargılamada,
Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2020 tarihli ve 2020/136 Esas, 2020/215 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık müdafii, sadece lehe vekâlet ücreti verilmesi istemi ile hükmü temyiz etmiştir.
2. Katılan vekili, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek hükmü temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE
1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihindeki 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının (2) numaralı bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 29.09.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2020 tarihli ve 2020/136 Esas, 2020/215 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2024 tarihinde karar verildi.