YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/10635 E.  ,  2024/4603 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/173 E., 2016/324 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İstanbul 45. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2014/173 Esas, 2016/324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 inci, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.
2. Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında verilen cezanın ertelenmesine, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ...'ın 3201 sayılı Kanun'a göre borçlanmak amacıyla 10.04.1995-09.04.2015 ve 10.07.2006-10.01.2011 tarihleri arasında Rusya'da çalıştığına dair ''T.C. Moskova Büyükelçiliği Çalışma Belgesi'' başlıklı iki adet belgeyi katılan Sosyal Güvenlik Kurumu'na 24.07.2012 tarihli beyanla ibraz ettiği, hizmet belgelerindeki mührün ve imzanın farklılık arz etmesi nedeniyle bu belgelerin geçerli olup olmadığının Moskova Büyükelçiliğinden sorulduğunda Hizmet Belgelerindeki mühür, imza ve makbuz numaralarının doğru olmadığı, belgelerin Büyükelçilik veya Konsolosluklarınca düzenlenmediği cevabının alınması üzerine Sosyal Güvenlik Kurumunun şikayeti ile başlatılan soruşturmada sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması iddia ve kabul edilmiştir.
2. Sanık savunmasında, beyan ettiği tarihlerde gerçekten de Rusya'da çalıştığını, arkadaşlarının emeklilik işlemlerine yardım eden Ali Muhammedov'a para verdiğini, belgeleri bu kişinin temin ettiğini, Moskova'daki Büyükelçilik çalışanlarına geçerli olup olmadığını sorduğunda geçerli olduğu yanıtını alması üzerine kullandığını beyan etmiştir.
3. İddianameye konu sahte olduğu iddia edilen belge asılları dosya arasına alınmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Suça konu belgelerin Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile T.C. Moskova Büyükelçiliği arasında yapılan yazışmalar neticesinde sahte olduğunun belirlenmiş olması karşısında, öncelikle Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı tarafından yaptırılan doğruluk teyidinin mutad araştırma yükümlülüğü olup olmadığının araştırılması, mutad olduğunun tespiti halinde yapılan araştırma sonunda belgenin sahteliğinin ortaya çıkacak olması sebebiyle hukuki sonuç doğurmayacağından atılı suçun unsurları itibarıyla oluşmayacağı, mutad araştırma yükümlülüğü olmadığının tespiti halinde ise; iddianameye konu belgelere muadil hizmet belgelerinin orijinal örnekleri temin edilerek sahteliği iddia olunan iki adet belgenin aldatıcılık niteliği haiz olup olmadığı konusunda Mahkeme tarafından belgeler üzerinde karşılaştırmalı olarak gözlem yapılıp özelliklerinin duruşma zaptına geçirilmesi, belgenin aldatıcılık niteliğinin olup olmadığının gerekçeli kararda tartışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.