YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2020/6054 E.  ,  2024/6980 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/231 E. 2020/36 K.
SUÇ : Mühür bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu; katılan vekilinin temyiz istemlerinin vekalet ücretiyle sınırlı olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2011 tarihli ve 2008/788 Esas 2011/287 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası,51 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının ertelenmesine hükmedilmiştir.
2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19.09.2013 tarihli ve 2012/15762 Esas, 2013/13284 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz başvurusunun kabulüne karar verilerek; 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin 6 ncı fıkrasındaki hususlar tartışılmadan soyut “takdiren” sözcüğüne dayanılarak sanık hakkında 5728 sayılı Kanunla değişik aynı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi ve seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesinin gerekçesi karar yerinde gösterilmeden, hapis cezasına hükmolunması açılarından hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
3. Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2013/544 Esas, 2014/1191 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedilmiştir.
4 Bakırköy 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2017 tarihli ve 2017/451 Esas, 2017/761 Karar sayılı ilamıyla denetim süresi içerisinde 13.04.2017 tarihinde tekrar kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle sanık hakkındaki; geri bırakılan hüküm açıklanarak Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2020 tarihli ve 2018/231 Esas, 2020/36 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun maddi, manevi unsurlarının oluşmadığına, hükmedilen 5 aylık hapis cezasının seçimlik yaptırımlara dönüştürülmemesi ve gerekçesinin açıklanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna lişkindir.
2.Katılan vekilinin temyiz isteği; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi değiştikten sonra hükmün açıklanması gerekmişse, bu tarihte yürürlükte bulunan tarifedeki miktardan, ilk kararla verilen miktar mahsup edildikten sonra aradaki fark kadar vekâlet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının (son) cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 20.03.2015 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 13.04.2017 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;
2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2020 tarihli ve 2018/231 Esas, 2020/36 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2024 tarihinde karar verildi.