YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2020/4940 E.  ,  2024/1875 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/906 E., 2016/231 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2015/906 Esas, 2016/231 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 51 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi; verilen cezanın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ...'ın, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...'ın kendisine ait üzerinde herhangi bir tahrifat yapılmayan sınav giriş belgesi ve nüfus cüzdanını kullanmak suretiyle motorlu taşıtlar sürücü adaylığı sınavına kendisi yerine girmesini sağladığı sınav esnasında yapılan kontrollerde görevlilerce durumun fark edildiği ve sanıklar hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu işledikleri iddiası ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.
2. Sanık ... savunmalarında atılı suçu işlediğini kabul etmiş, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ... ise, arkadaşı olan sanık ...'in ricası üzerine sınava girdiğini sınav bitiminde gözetmen öğretmenlerin başkasının yerine sınava girdiğini anladıklarını söylemiştir.
3. Dosya arasında bulunan sınav cevap kağıdı fotokopisi incelendiğinde, sınav başkanı ve gözetmen imzasının bulunduğu, sınav sorularından ilk beş tanesinin cevaplanmış olduğu anlaşılmıştır.
4. Mahkemece sanığın eyleminin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu kabulü ile hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...'ın, üzerinde herhangi bir tahrifat yapılmayan sınav giriş belgesi ve nüfus cüzdanını kullanmak suretiyle sanık ... yerine Motorlu Taşıt Sürücü Adayları Sınavına girdiği, suça konu cevap kâğıdı üzerinde işaretlemelerde bulunduğu, sınav cevap kâğıdını doldurduğu ancak görevlilerce yapılan kimlik kontrolünde durumun fark edildiği ve olayın kolluğa bildirildiği, dosyada mevcut sınav cevap kâğıdı incelendiğinde salon başkanı ve sınav gözetmeni tarafından "Adayın yerine bir başkası sınava girdi." kısmının işaretlenerek sınavının iptal edildiği anlaşılmakla, suça konu sınav cevap kâğıdı belgesinin baştan itibaren görevlilerce içeriği itibarıyla sahte olduğunun bilinmesi nedeniyle hukukî sonuç doğurmaya elverişli bulunmadığı ve dosya kapsamına göre de sanık tarafından başkaca herhangi bir belgenin düzenlenmemiş olduğu anlaşıldığından, sanığa yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, sanığın eyleminin 5326 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen "kimliği hakkında gerçeğe aykırı beyanda bulunmak" kabahatini oluşturduğu gözetilmeden, resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2015/906 Esas, 2016/231 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, ancak sanığın lehine bulunan ve eyleme uyan 5326 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesinin birinci fıkrasında öngörülen idari para cezasının miktarına göre aynı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde yazılı soruşturma zamanaşımının eylemin gerçekleştiği 10.10.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı Kanun'un 322 ve 5326 sayılı Kanun'un 24 üncü maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, Kabahatler Kanunu'nun 20 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında İDARİ PARA PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2024 tarihinde karar verildi.