YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2020/2792 E.  ,  2023/5939 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/209 E., 2015/543 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık, o yer Cumhuriyet savcısı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Marmaris 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2015/209 Esas, 2015/543 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastının bulunmadığına ilişkindir.

2. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; suça konu belgenin iğfal kabiliyeti yönünden incelenmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü otelde fuhuş yapıldığı ihbarı üzerine olay yerine giden kolluk kuvvetlerine, otelde bulunan sanığın, hakkındaki yakalama kararlarının infazından kurtulmak maksadıyla Halil İbrahim Aksungur adına düzenlenmiş sürücü belgesindeki fotoğrafı çıkartıp kendi fotoğrafını yapıştırmak suretiyle kullandığı sahte sürücü belgesini ibraz ettiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmasında üzerine atılı suçu ikrar etmiştir.

3. Mahkemece suça konu sürücü belgesi duruşmada incelenmiş ve sürücü belgesinin ilk bakışta sahte olduğunun anlaşılamadığı, aldatma kabiliyetinin bulunduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkın ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıdaki husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
Adli Emanet Memurluğunun 2015/223 sırasında kayıtlı suça konu sürücü belgesinin, dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Marmaris 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2015/209 Esas, 2015/543 Karar sayılı kararına yönelik sanıkın ve Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına "Adli Emanet Memurluğunun 2015/223 sırasında kayıtlı suça konu sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.09.2023 tarihinde karar verildi.