YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2020/2714 E.  ,  2024/4909 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/258 E., 2019/552 K.
SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.09.2014 tarihli ve 2013/712 Esas, 2014/519 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 06.03.2019 tarihli ve 2017/2801 Esas, 2019/2350 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı, bu durumda engel hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanıp uygulamayacağının tartışılması, mahkûmiyet hükmü kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı olarak uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın değerlendirilmesi amacıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2019 tarihli ve 2019/258 Esas, 2019/552 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanığın temyiz isteği; usul ve yasaya aykırı olarak kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Türkiye Finansbank Konya Şubesi'ne ait 25.10.2012 tarihinde, Konya'da 7.000,00 TL bedel ile katılanların yetkilisi olduğu ... Madeni Eşya Ambalaj Plastik Nakliye İnşaat Sanayi Limited Şirketi tarafından keşide edilmiş gözüken, ... namına keşide edilmiş 4516859 seri numaralı çekin ekspertiz raporu ile külliyen sahte olduğu, ...'nın suça konu çeki hatır çeki olarak sanık ...'dan aldığı, sanık ...'ın da alacağına karşılık olarak suça konu çeki ...'den aldığını beyan ettiği, bu haliyle sanığın suça konu sahte çeki piyasaya sürdüğü ve üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla hakkında kamu davası açılmıştır.
2. Sanık savunmasında; suça konu çeki ...'den laminant parke işi karşılığında aldığını, daha sonra senedi ...'ya verdiğini, çek bedelini daha sonra ...'dan aldığını, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.
3. Mahkemece tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1.Mahkemece sanık lehine sonuçlar içeren ilgili Kanun hükümlerinin değerlendirildiği, bu cihetten olmak üzere 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinde düzenlenen takdiri indirim nedenlerinin sanık hakkında uygulandığı, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesindeki hapis cezasının ertelenmesinin hükmolunun sonuç cezalar itibarıyla uygulanma imkânı bulunan hükümler için tartışıldığı ve "suçun işlenmesindeki özelikler, sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suç işleme hususundaki eğilimi, suç işlendikten sonra yargılama sürecinde pişman olduğunu gösterir halinin gözlenmemesi nazara alınarak tekerrüre esas hakkında ilam olmasa da sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50, 51 ve CMK'nın 231 inci maddelerinin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına" şeklindeki yerinde, yeterli ve kanuni gerekçeler ile anılan hükümlerin uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2019 tarihli ve 2019/258 Esas, 2019/552 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.