YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2020/2189 E.  ,  2024/7079 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/552 E., 2020/167 K.
SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz, özel belgede sahtecilik, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesini, 21.02.2013 tarihli sanık hakkında tehdit, hakkı olmayan yere tecavüz ve özel belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.
2. Sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 31.03.2016 tarihli kararı ile uygulama hataları nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.
3. Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2020 tarihli ve 2016/552 Esas, 2020/167 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit, hakkı olmayan yere tecavüz ve özel belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyet hükümleri verilmştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz istemi; atılı suçları unsurları itibarıyla oluşmaması ve lehe hükümlerin uygulanmaması nedeniyle hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Tük Ceza Kanunu'nun 207, 154 ve 106 ıncı maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve uzlaştırma nedeniyle duran süre de dikkate alındığında suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2020 tarihli ve 2016/552 Esas, 2020/167 sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2024 tarihinde karar verildi.