YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2019/9940 E.  ,  2023/5846 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/509 E. 2015/1183 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2015 tarihli ve 2015/509 Esas, 2015/1183 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; hükmolunan cezanın ertelenmesi veya paraya çevrilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Mahkemece; başka bir suçtan kesinleşmiş hapis cezası nedeniyle aranan sanığın iş yeri işlettiğine dair bilgi edinilmesi üzerine yakalanabilmesi amacıyla adresine gidildiğinde suça konu sahte nüfus cüzdanını ibraz ettiği, savunmasında suçunu ikrar ettiği, bu şekilde atılı suçu işlediğinden cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Sanığın üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir.
3. Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, suça konu nüfus cüzdanı belgesinin aslı, Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarının uzmanlık raporu, sanığın nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE
1. Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarih ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 tarih ve 2011/8-335 - 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin aldatıcılık niteliğinin varlığını göstermeyeceği, ayrıca belgede sahtecilik suçunda aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının tayin ve takdiri hâkime ait olup, suça konu nüfus cüzdanı belgesi aslı duruşmada incelenerek "...Türk Bayrağı olan bölümünde renklerin mat olduğu, ön yüzündeki soğuk damganın arka tarafta görülmediği, yazı karakterlerinin gerçeği yansıtmadığı..." şeklinde tespitlerde bulunulduğu ve belge üzerinde Heyetçe yapılan incelemede de bu durumun gözlemlenmesi nedeniyle, belgenin görünümünün orijinal belgelerden oldukça farklılık gösterdiği anlaşılmakla resmi belgede sahtecilik suçunun aldatıcılık unsuru gerçekleşmeyeceğinden yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuş,
2. Kabule göre de, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2015 tarihli ve 2015/509 Esas, 2015/1183 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.09.2023 tarihinde karar verildi.