YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2019/11569 E.  ,  2023/5992 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/9 E., 2015/506 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2015 tarihli ve 2015/9 Esas, 2015/506 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın üzerine atılı suçu zorda kaldığı için işlediğini samimi bir şekilde ikrar etmesine karşın iyi halinin ceza tayin edilirken gözetilmediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve re'sen nazara alınacak nedenlerle usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, şüphe üzerine yapılan kontrolde üzerinde fotoğrafı bulunan ancak suçtan zarar gören ... adına düzenlenmiş sürücü belgesini kolluk görevlilerine ibraz etmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.
2. Kriminal rapor ile suça konu sürücü belgesinin tamamen sahte olarak düzenlendiği ve aldatıcılık niteliği taşıdığı tespiti yapılmıştır.
3. Mahkeme tarafından da suça konu belge incelenerek aldatıcılık niteliği taşıdığı yönünde gözlem yapılmıştır.
4. Sanık savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.
5. Yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanmış ancak CMK'nın 231. maddesi gereğince kasıtlı suçlardan birden fazla sabıkasının bulunması göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate varılmamış olması nedeniyle takdiren hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına, aynı nedenlerle TCK'nın 51. maddesinin ve verilen cezanın niteliği ve miktarı itibariyle koşulları bulunmadığından TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek incelemeye konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
6. Suça konu belgenin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
3. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli, 2013/8-151/304 sayılı kararında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği gözetilerek, hükümde tekerrüre esas olmayan ilamların da gösterilmesi suretiyle infazda tereddüt yaratılması nedeniyle, sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen tekerrür uygulaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiş,
4. Tekerrüre esas alınan ilamda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmış olması karşısında, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun ve hakkında 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin üçüncü fıkrasında belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2015 tarihli ve 2015/9 Esas, 2015/506 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının tekerrür uygulamasına ilişkin yedinci bendinden “Selçuk Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/336 E. 2013/238 K. sayılı ilamı ile 1.500,00 TL adli para cezasına mahkum olduğu, cezanın 11/12/2013 tarihinde infaz edildiği, Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/357 E. 2011/231 K. sayılı ilamı ile 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına mahkum olduğu, cezanın halen infazda olduğu, Marmaris 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/658 E. 2012/673 K. sayılı ilamı ile 1 yıl 8 ay tecilli hapis cezasının bulunduğu, Menderes Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/899 E. 2010/1205 K. sayılı ilamı ile 4.500,00 TL adli para cezasına mahkum olduğu, cezanın 05/12/2012 tarihinde infaz edildiği dikkate alınarak" ibarelerinin çıkarılarak yerine "Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/357 Esas ve 2011/231 Karar sayılı ilamı ile 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin hükmün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.09.2023 tarihinde karar verildi.