YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2019/11164 E.  ,  2023/6788 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/498 E., 2015/785 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/498 Esas, 2015/785 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Şüphe üzerine kolluk görevlilerince kimliği sorulan sanığın üzerinde kimlik bulunmadığını söyleyip kardeşine ait T.C. kimlik numarasını görevlilere beyan ettiği, doğum tarihinin sorulması üzerine cevap veremediği ve üzerinde bulunan... ve... adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanlarını kolluğa teslim ettiği belirtilerek, hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan iki kez cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.
2. Kriminal rapor ile suça konu nüfus cüzdanlarının hakiki olduğu, halen mevcut fotoğrafların tahrifen belgelere önceki fotoğrafın çıkarılması suretiyle yapıştırıldığı tespit edilmiş ve aldatıcılık niteliklerinin bulunduğu kanaati bildirilmiştir.
3. Mahkeme tarafından suça konu belgeler incelenerek aldatıcılık niteliği taşıdıkları belirlenmiştir.
4. Sanık savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmiş, cezaevi firarisi olduğu için bu belgeleri düzenlettirdiğini beyan etmiştir.
5. Mahkemesince suça konu belgelerin aynı anda ele geçirilmesi ve farklı tarihlerde düzenlendiğine dair delil bulunmaması nedeniyle eylem tek suç kabul edilmiş, temel cezanın tayininde belge sayısı nazara alınarak sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanması sırasında tekerrüre esas alınan ilamın ve ayrıntılarının açıkça gösterilmemesi hukuka aykırı olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/498 Esas, 2015/785 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı Kanun'un 58 nci maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmının tamamen çıkartılarak yerine "Sanığın Rize Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/164 Esas, 2011/174 Karar sayılı ilamı ile hükmedilen 5 yıl hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin 6 ve 7 nci fıkraları uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" bölümünün eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.