YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2019/10053 E.  ,  2023/5602 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/126 E., 2015/308 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Ceyhan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2015 tarihli ve 2014/126 Esas, 2015/308 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, karar duruşmasında müdafi bulundurma hakkının ihlal edildiğine, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, usul ve yasaya aykırı olarak verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yaptığı iddiası ile yapılan soruşturma kapsamında içinde bulunduğu değerlendirilen aracın takibe alındığı, bu sırada sanığın kaçtığı, olay tarihinden dört gün sonra üzerinde sanığın fotoğrafı bulunan ancak şikâyetçi ... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanının bulunarak kolluk güçlerine teslim edildiği anlaşılmıştır.
2. Kriminal rapor ile suça konu nüfus cüzdanının tamamen sahte olarak düzenlendiği tespiti yapılmıştır.
3. Mahkeme tarafından suça konu belgenin incelenerek aldatıcılık niteliği taşıdığı belirlenmiştir.
4. Sanık savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.
5. Suça konu nüfus cüzdanının dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
3. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151/304 sayılı kararında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği ve sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır cezayı içeren İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.09.2006 tarihli ve 2006/148 Esas, 2006/176 Karar sayılı 4 yıl 2 ay hapis cezasına mahkumiyete ilişkin hükmün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2009 tarihli ve 2008/326 Esas, 2009/915 Karar sayılı 2.400 TL adli para cezasına mahkumiyete ilişkin hükmün tekerrüre esas alınması nedeniyle, sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen tekerrür uygulaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ceyhan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2015 tarihli ve 2014/126 Esas, 2015/308 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının tekerrür uygulamasına ilişkin dördüncü bendinden “İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesine ait 2008/326 Esas, 2009/915 Karar sayılı ilamın" ibaresinin yerine "İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.09.2006 tarihli ve 2006/148 Esas, 2006/176 Karar sayılı ilamın” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası ve 5275 sayılı Kanun’un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2023 tarihinde karar verildi.