YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİ

10. Hukuk Dairesi         2024/8780 E.  ,  2024/8522 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/913 E., 2024/321 K.
KARAR : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. İş Mahkemesi
SAYISI : 2019/228 E., 2023/93 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilin davalı işyerinde hurdalık kısmında paketleme bölümünde metal işçisi olarak 01.08.2009 tarihinden beri çalıştığını, 25.04.2010 tarihinde gece 01.30 sularında ... isimli şahısla pres makinesinde çalışmakta iken makinede gerekli güvenlik önlemlerinin alınmaması nedeniyle iş kazası geçirdiğini ileri sürerek; 500.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkil şirketin personeli ile ilgili tüm gerekli önlemleri alan personeline sahip çıkan bir şirket olduğunu, davaya konu olayın alınan önlemlerden bağımsız olarak ve alınmış önlemlere rağmen işçinin sorumsuz, ihmalkar ve işyeri ciddiyetine uyuşmayan hareketleri neticesinde meydana geldiğini, davacının kaza sonrası vermiş olduğu ifadesinde arkadaşları ile şakalaşırken makinenin kolunu yukarı yöne kaldırması gerektiği halde aşağı doğru bastığını ve davaya konu olayın meydana geldiğini belirttiğini, savcılık tarafından kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, makinenin kullanım talimatlarında ve işyerinde verilmiş olan eğitimlerde açıkça belirtildiği üzere makinenin tek kişi tarafından kullanılması gerekirken davacı işçi ve arkadaşının işverenin talimatlarına ve aldıkları eğitime aykırı hareket ederek makineyi iki kişi kullanarak kazaya sebebiyet verdiklerini, müvekkil bünyesindeki tüm preslerin sorunsuz çalıştığını, talimatlarının bulunduğunu, makinelerin nasıl çalıştırılması gerektiğine ilişkin tüm eğitimlerin davacı işçiye verildiğini vb. hususları belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; Mahkemece davaya konu iş kazasının meydana gelmesinde davalı işverenin %70, davacı işçinin %30 oranında kusurlu olduğu, davacının kaza nedeniyle %52 oranında sürekli iş göremezliğe girdiği kabulünden hareketle; "...Davanın kabulüne,

1)Davacı ...'e 500.000,00 TL maddi tazminatın iş kazası tarihi olan 25.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2)Davacı ...'e 50.000,00 TL net manevi tazminatın, iş kazası tarihi olan 25.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ..." şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, gerekçeli kararda ileri sürdükleri olguların hiç değerlendirilmediğini, davacı tarafın dava dilekçesinin “2. İşverenin Sorumluluğu” başlığı altında açmış oldukları davanın hukuki sebeplerini açıkça ifade ettiğini, davacı tarafın davada kendi tercihi ile haksız fiil sorumluluğu ve kusursuz sorumluluk haline dayanmadığını, sözleşmeye aykırılığa dair tek bir kelime dahi kullanmadığını, davacının dava dilekçesinde yalnızca haksız fiil sorumluluğu ve kusursuz sorumluluk hallerini sebep gösterdiğini, haksız fiil ve kusursuz sorumluluk dayanakları bakımından davacının talebinin zamanaşımına uğramış olduğunu, davaya konu olayın 25.04.2010 tarihinde gerçekleştiğini, haksız fiil zamanaşımına göre davacı tarafın taleplerinin 25.04.2012 tarihinde zamanaşımına uğradığını, Tehlike Sorumluluğunda (Kusursuz Sorumluluk) zamanaşımına göre zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak iki yıl ve her hâlde fiilin işlendiği tarihten başlayarak on yıl olduğunu, bu kapsamda davacı tarafın taleplerinin 25.04.2012 tarihinde zamanaşımına uğradığını, davacının sözleşmeye aykırılığa dayanabilmesinin mümkün olmadığını, kusur durumunun hatalı tespit edildiğini, kaza tarihinde yürürlükte olmayan mevzuatın dikkate alındığını, İlk Derece Mahkemesinin kararına esas teşkil edilen bilirkişi raporundaki değerlendirmelerin kaza tarihinde yürürlükte olmayan mevzuata göre yapıldığını, işçinin özensizliğinin kazanın oluşumuna etkisinin eksik değerlendirildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne dair İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi,

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.