YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİ

10. Hukuk Dairesi         2024/80 E.  ,  2024/1384 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/1170 E., 2023/2176 K.
KARAR : Esastan Ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 33. İş Mahkemesi
SAYISI : 2017/180 E., 2022/61 K.

Taraflar arasındaki hizmet ve prime esas kazancın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı şirketin satış departmanında 21.05.2015 tarihinde işe başladığını, 16.06.2016 tarihinde işten çıkartıldığını, davalı şirketin birden fazla şubesi bulunduğunu, davacının 21.05.2015 tarihinde şirketin .... Şubesinde işe başladığını, aynı şirketin.... Şubesinin faaliyete geçmesi ile .... Şubesine nakledildiğini, şubeler arası nakil işlemi sırasında müvekkilin çalışmasında kesinti olmadığını, ancak Ümitköy Şubesinden, ....'ne geçişinin yapıldığı tarih olan 18.08.2015 tarihine kadar olan çalışmasının Kuruma bildirilmediğini, son maaşının net 1.400 TL olduğunu, çıplak ücretinin yanında yemek ve servis hizmeti ve aylık prim aldığından aylık 3.000 TL civarında olduğunu, davacının son maaşının da tespiti gerektiğini belirtmek suretiyle davacının 21.05.2015 tarihinden 16.06.2016 tarihine kadar davalı şirketin farklı şubelerinde geçen hizmetinin tespiti ile işçilik alacakları dosyasında esas alınmak üzere davacının son maaşının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı işverenin cevap dilekçesinde, davacının 21.05.2015 tarihinde işe girmediğini, müvekkili şirketin .... Şubesi'nde hiçbir zaman çalışmadığını, sadece şirketin İstanbul Yolunda bulunan şubesinde bir süre çalıştığını, çalıştığı iş yerinin açılış tarihinin ise 14.07.2015 olduğunu, iş yerinin açılışına ilişkin Vergi Yoklama fişinden de işyerinin 14.07.2015 tarihinde faaliyete başladığının anlaşıldığını, bu tarih itibariyle dahi müvekkil işyerinde davacının çalışmadığını, işyerinin kira sözleşmesi tarihinin dahi davacının işe girdiğini iddia ettiği tarihten sonra olduğunu, davacının işyerinde 18.08.2015 tarihinde işe başladığını, işten ayrıldığı tarih konusunda ise bir ihtilaf bulunmadığını, kendi isteği ile 16.06.2016 tarihinde işten ayrıldığını ve işyerinde 10 ay kadar çalıştığını, davacının hiçbir zaman net 1400 TL ücret almadığını, maaş bordolarından davacının Ağustos ayında 14 gün takip eden aylarda tam ay, işten ayrıldığı Haziran 2016 döneminde ise 16 gün çalıştığını ve aldığı ücretlerin tam olarak görüldüğünü beyanla davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil Kurum vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının 16.06.2015 - 18.08.2015 tarihleri arasında .... sicil sayılı davalı işverenlik bünyesinde asgari ücretle çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri
1. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkili şirketin 14.07.2015 tarihinde faaliyete başladığının dosyadaki tüm belgelerden anlaşıldığını ve davacının 18.08.2015 tarihinde işe girdiğinin yazılı belgeler ile ortaya konulduğunu, dosyada dinlenen tüm tanık beyanları ile davacının iddia ettiği tarihte işyerinde çalışmadığını ve 18.08.2015 tarihinde işe başladığı ortaya konulduğu halde İlk Derece Mahkemesince sadece davacı yana daha davalı işyerinde çalışmaya başlamadığı dönemde 16.06.2015 tarihinde göndermiş olduğu parayı dikkate alarak davanın kısmen kabulüne karar verdiğini, davacının hizmet ilişkisinin 21.05.2015 tarihinde kurulduğunu iddia ettiğini, bu tarihten başka bir tarihin ihtimal olarak değerlendirilmesi ve bu yönde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalı şirketin açılış tarihine ilişkin resmi vergi kayıt ve yoklama fişi, SGK kayıtları dikkate alındığında bu ödemenin amacının çalışılan döneme ilişkin bir maaş ödemesi olmadığının anlaşıldığını, ödemenin avans amaçlı yapıldığını, davalının Ümitköy'de bulunan işyerinde çalıştığı yönünde hüküm kurulmuş olsa da o işyerinde çalışan hiçbir tanığın bu yönde bir beyanı olmadığı gibi davacının da daha önce açılan tazminat davasında da böyle bir iddiasının bulunmadığını ileri sürmüştür.

2. Feri müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde; davacının taleplerinin 5 yıllık hak düşürücü süre geçmesi nedeniyle zamanaşımına uğradığını, Mahkemece bu husususun dikkate alınmadığını, davacının çalıştığını iddia ettiği şirketin 18.08.2015 tarihinde yasa kapsamına alındığını, davacının iddia ettiği tarihler arasında çalışıp çalışmadığını, sürekli çalışıp çalışmadığını ispatlayan kesin ve inandırıcı delilin dosyada bulunmadığını, dosyada yer alan deliller incelendiğinde davacının sürekli çalıştığı kanaatine varılmasının mümkün olmadığını, davalı tarafından davacıya gönderilen avans açıklamalı ödemenin daha işe girdiği ilk gün olması, meblağın 2015 yılına göre oldukça yüksek olduğunu, bir çalışana ilk gün bu kadar yüksek meblağlı ödeme yapıldığının kabulünün hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ile feri müdahil Kurum vekillerinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine
karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekili, istinaf dilekçelerindeki beyanları ile benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, davacınınn 21.05.2015 - 16.06.2016 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmaları ile prime esas kazancının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 69 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 344 üncü maddesi, 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun’un 86/9 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgilisine yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.