YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİ

10. Hukuk Dairesi         2024/7347 E.  ,  2024/7620 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/892 E., 2023/2207 K.
KARAR : Esastan Ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 33. İş Mahkemesi
SAYISI : 2020/78 E., 2021/328 K.

Taraflar arasındaki tespit ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekilince istinafı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının geçirdiği trafik kazası sonrası sol böbreğini kaybettiğini, 01.11.1990 tarihinden sonra sigortalı olarak çalışma hayatına girdiğini, Ankara Eğitim Hastanesinden 18.05.2001 tarihli Sağlık Kurulu Raporunda %40,2 çalışma gücü kaybı oranı belirtildiğini, bu rapor ile davacının vergi indiriminden faydalandığını, 2005 yılı Aralık ayında davacının yurt dışında görev teklifi aldığını, başlamadan önce 28.10.2005 tarihinde Kuruma emekli olmak için talepte bulunduğunu, cevaben emekli olamaz yazısı aldığını, 03.09.2018 de tekrar başvuru yaptığını, 10.10.2018 de emekli olur ibaresi alan davacının yurt dışı borçlanması ile emekli olduğunu, ancak Kurum işlemlerinin davacının hak kaybına uğramasına neden olduğunu, davacının %40,5 iş göremezliğinin bulunduğunu, rapor tarihi 18.05.2001 den itibaren işleyecek yasal faiziyle geçici iş göremezlik tazminatının ödenmesi gerektiğini, davacının normalde 2005 de emekli olması gerekirken 2018 de emekli olduğunu, bu nedenle 2005 – 2018 arası geçici iş göremezlik maaşı alabilecekken alamadığını ileri sürerek davacının %40,5 çalışma gücü kaybı oranının belirtildiği rapor gereğince geçici iş göremezlik tespitinin kabulü ile geçici iş göremezlik tazminatının davalı Kuruma başvuru tarihi olan 18.10.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle şimdilik 5.000,00-TL sinin ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işleminin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının şahsi sicil dosyası içerisindeki belgeler incelendiğinde 19.05.2005 tarihi itibariyle aylık almaya hak kazandığının sabit olduğu, ancak davacının raporunu sunarak tahsis talebinde bulunmadığı, eldeki davada 18.10.2005 tarihli dilekçesi doğrultusunda yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğini ileri sürdüğü, aylık bağlanabilmesi için tahsis talep koşulunun gerçekleşmesi gerektiği, 18.10.2005 tarihli başvurusu üzerine Kurumun verdiği 28.10.2005 tarihli yanıt doğrultusunda ilgili servislere müracaat etmediği, tahsis talebinde bulunmadığı, davacıya geriye yönelik aylık bağlama olanağı bulunmadığı gerekçelerine dayalı olarak davanın reddine karar verildiği belirtilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda davacının 18.10.2005 tarihinde Kuruma verdiği dilekçesi ile emekliliğe hak kazanıp kazanamadığı konusunda bilgi istediği, işe başlamadan önce geçirdiği trafik kazası nedeniyle böbreği ve dalağı olmadığını ve askerliği bu nedenle yapamadığını belirterek 60/C'ye göre maluliyet durumuna göre emekli olabilir miyim şeklinde soru yönelttiği, ilk defa 31.08.2018 tarihinde yazılı tahsis talebinde bulunduğu, Kurumun bu talebe uygun olarak 01.09.2018 tarihi itibariyle davacıya engel durumuna göre yaşlılık aylığı bağladığı, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı belirtilerek davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacının Kurum hatası nedeniyle daha geç bir tarihte emekliliğe hak kazandığını, esasen 2005 yılında Kuruma ilettiği dilekçesinin tahsis talebi olduğunu, başvuru tarihinde koşulları sağladığını beyanla, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık davacının 18.10.2005 tarihli talebine istinaden 506 sayılı Yasa'nın 60 ıncı maddesinin (C) bendi kapsamında sakatlık nedeni ile vergi indiriminden yararlanması dolayısıyla yaşlılık aylığına hak kazanıp kazanmadığının tespiti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 60 ıncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Fazla alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.