YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİ

10. Hukuk Dairesi         2024/6503 E.  ,  2024/7850 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/2024 E., 2024/876 K.
KARAR : Esastan Ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İş Mahkemesi
SAYISI : 2018/611 E., 2022/415 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının eşi ...'in davalının işyerlerinde ve ... Site Yöneticiliği'nde 02.10.2004 ile 29.05.2017 tarihleri arasında çalıştığını, davacının eşinin davalının şirketleri tarafından yapılan ... Evleri Sitesinin inşaat aşamasında inşaatta bekçilik yaptığını, inşaatın bitmesi ile birlikte sitede güvenlik, tamirat, bakım, çöp toplama ve havuz bakımı gibi tüm işleri yapmak suretiyle site görevlisi olarak çalıştığını, davacının da söz konusu tarih aralığında davalıya ait sitede ikamet ederek, davalının yazlık ev olarak kullandığı çiftlik evindeki günlük temizlik, çöp toplama, bahçe işlerinde çalışma, seralarda bahçe yapımı, fide ekimi ve bahçe işleri ile uğraştığını, davalıya ait tavuklarla ve hayvanat bahçesi ile ilgilendiğini, davacının çalışmasının Kuruma bildirilmediğini ve ödenmesi gereken ücretlerin de ödenmediğini beyanla davacının 02.10.2004 ile 29.05.2017 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının çalıştığını iddia ettiği yerlerin site ortak alanına ait yerler olduğunu, davacının 506 ve 5510 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olarak sayılmasının Kanun gereğince mümkün olmadığını, davacıya iş yaptırılmadığından ücret de ödenmediğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde; davacının ...'e ait çiftlik evinde çalıştığına dair ne kendisince ne de davalı tarafından müvekkili Kuruma verilmiş herhangi bir bilgi, beyan ya da belge tespit edilemediğini, müvekkili Kurum kayıtlarının gerçek durumu yansıttığını, aksinin ancak eşdeğerde belge ile ispat edilebileceğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tanıklarının davacının sitede ve davalının evinde herhangi bir çalışmasını görmediklerini beyan ettiği, diğer tanıkların, davacının eşi ...'in davalıya ait ... Site Evleri İnşaatı kapsamında inşaat bekçiliği ile bakım, onarım, tamirat ve temizlik işlerinde çalıştığını ve bu işlerden sorumlu olduğunu yine davacının da eşiyle birlikte aynı site içerisinde ortak evde yaşayıp eşinin sorumlu olduğu işlerde eşine yardımcı olduğunu söylediği, davacının belirtilen şekilde çalışmasının iş akdinin kurulmasını sağlayan ücret, hizmet ve bağımlılık unsurlarını birlikte taşımadığı, bir an için bu durumun aksi kabul olunarak davacının davalı işveren bünyesinde ev hizmetlerinde, temizlik, çöp toplama, bahçe ve hayvan bakımı gibi işlerde çalıştığı kabul edilse bile gerek Mülga 506 sayılı Kanun gerekse yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanun, sigortalı olabilmek için belirlenen hizmet akdi ile çalışma, işin işverene ait işyerinde yapılması ve 5510 sayılı Kanun'un 6/c maddesi kapsamında olmamak şeklindeki unsurların somut olayda gerçekleşmediğini, tanıkların anlatımlarında, davacının çalıştığını iddia ettiği çiftlik evini davalının yazın 3-4 ay hafta sonları için kullandığını belirttiği, bu kullanım şekline göre de davalının evinde çalışan davacının çalışmasının haftalık 3 günden fazla olmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davacı vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamından ve dinlenen kamu tanık beyanlarından, davacının davalı yanında hizmet akdi ile çalışmasının ispatlanamadığı, kaldı ki çalışmaları var ise de bu çalışmaların davalı yanında sigortalı olan eşine yardım niteliğinde olduğu kanaatine varıldığından kurulan hükme ilişkin mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili, komşu iş yeri tanıklarının dinlenmediğini, davalıya ait hayvanların sürekli çiftlik evinin olduğu yerde olup davacının hayvanların bakımı işi ile ilgilendiği, bahçe ve bakım işinin süreklilik gerektirdiğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanunu'nun 79 ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.