YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİ

10. Hukuk Dairesi         2024/6371 E.  ,  2024/5949 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
SAYISI : 2023/87 E., 2024/107 K.
KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında Mahkemece görülen Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, taraf vekilleri tarafından temyizi neticesinde ilk kararın bozulması üzerine bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; bu kararın da bozulması üzerine Mahkemece davanın usulden reddine karar verilmiştir. Davanın usulden reddine dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı, yol ve yemek yardımlarının 506 sayılı Kanun'un 77/2 nci maddesi kapsamında prime esas kazanç niteliğinde olmadığının tespitine, fazla ödenen 1.299,96 TL'nin ödeme tarihiden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davacı vekili, 10.06.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 10.524,83-TL olarak ileri sürmüş, alacağın kesinti tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

II. CEVAP
Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI
Ankara 13. İş Mahkemesinin 02.11.2015 tarihli ve 2014/3029-2015/1929 sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. İlk Bozma Kararı
1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (kapatılan) 21.Hukuk Dairesi kararında; bilirkişi raporundaki hesaplamalar doğrultusunda karar verilmiş olup; gerekçeli karar ile kısa karar çelişkili hüküm kurulması ve davacının talep ettiği dönemler aşılacak şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedeni olduğu gerekçesiyle söz konusu karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin 09.10.2018 tarihli ve 2018/110-2018/451 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C.2'nci Bozma Kararı
1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (kapatılan) 21. Hukuk Dairesi kararında; bilirkişi raporundaki hesaplamalar doğrultusunda karar verilmiş olup; Dairemiz 12.02.2018 tarih, 2016/10768 E. – 2018/1102 K. sayılı bozma ilamında da belirtilmesine rağmen davacının talep ettiği dönemler aşılacak şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedeni olduğu gerekçesiyle Mahkemece verilen karar bozulmuştur.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin 18.12.2020 tarih 2020/59 E.-2020/533 K. sayılı kararı ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

E. 3 üncü Bozma Kararı
1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Daire kararında, Mahkemece, davacı tarafa 6100 sayılı Kanun'un 115/2 nci maddesi uyarınca 7036 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki düzenleme gereği davaya konu istemi hakkında Sosyal Güvenlik Kurumuna müracaat etmesi ve bu müracaat hakkında anılan yasal düzenleme uyarınca Kurumun ret iradesini gösterir işlem veya eyleminin olduğunun belgelenmesi için kesin süreli ihtarat gönderilmeli, bu süre içerisinde dava şartı eksikliğinin tamamlanmaması hâlinde, dava, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddedilmeli, Kuruma başvuru şartının tamamlanması hâlinde ise davanın esasına girilerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile Mahkemece verilen karar bozulmuştur.

F. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

G. 4 üncü Bozma Kararı
1. Mahkemenin 24.02.2022 tarih 2021/450 E.-2022/111 K. sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Daire kararında, davacıya gıda yardımı adı ile ödenen yemek yardımları bakımından miktarı yıllar itibariyle Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca belirlenmiş olan muafiyet tutarı dikkate alınması ve ayrıca muafiyeti aşan kısım bakımından yapılan ödemelerin prime tabi tutulması gereği ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile Mahkemece verilen karar bozulmuştur.

H. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, 3.741,02-TL alacağın, 461,18 TL'sine 01.08.2007'den itibaren, 461,18 TL'sine 01.08.2007'den itibaren, 461,18 TL'sine 01.10.2007' den itibaren, 470,85 TL'sine 01.11.2007'den itibaren, 475,15 TL'sine 01.11.2007'den itibaren, 461,18 TL'sine 01.12.2007'den itibaren, 475,15 TL'sine 01.01.2008'den itibaren, 475,15 TL'sine 01.02.2008'den itibaren iadenin yapılacağı ayın başına kadar işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı Kurum vekili; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, yol ve yemek yardımlarının 506 sayılı Kanun'un 77/2 nci maddesi kapsamında prime esas kazanç niteliğinde olmadığının tespitine, fazla ödenen 1.299,96 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427 ve devamı maddeleri ile 506 sayılı Kanunu'nun 26 ncı maddesi ilgili hükümlerdir.
3. Değerlendirme
1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR
Açıklanan sebeplerle,
Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.