YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİ

10. Hukuk Dairesi         2024/637 E.  ,  2024/2725 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/1137 E., 2023/1749 K.
KARAR : Esastan Ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 3. İş Mahkemesi
SAYISI : 2022/493 E., 2023/133 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işveren ...'e ait 6816 SGK işyeri numaralı "Derecik mah. Adadolu Bulvarı 751 sk. No:1 İlkadım/Samsun" adresindeki işyerinde 20.06.1996 yılında çalışmaya başladığını, bu işyerinde çalışmasına aralıksız olarak 31.08.2005 tarihine kadar devam ettiğini, davacının 20.06.1996 ile 30.08.2005 tarihleri arası kesintisiz çalışması karşılığında sigorta primlerinin ödenmesi gerektiğini, ancak davalı işverenlik tarafından müvekkile ait kesintisiz çalışmalarına ilişkin sigorta primlerinin hiç ödenmediği ya da eksik ödendiğini, bu nedenlerle davacının 20.06.1996 ile 31.08.2005 tarihleri arası kesintisiz çalıştığının tespitini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı ... ... mirasçıları cevap dilekçesinde; davalı olan miras bırakan ...'in mirasının Samsun 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/651 E. ve 2019/651 K. sayılı ilamı ile reddettiklerini, bu nedenlerle davayı kabul etmediklerini, aleyhlerine karar oluşturulmamasını ve davanın kendilerince reddini istemişlerdir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının 1993 yılı 3. döneminde 48633 işyeri sicil numaralı işyerinde işe girişinin olduğu ve değişik tarihlerde farklı işyerlerinde kesintili çalışmalarının olduğunu, davaya konu dönemler itibariyle davalı işverene ait işyerinde geçen çalışmasının kısmen gösterildiği ve kesintili olduğunu, davacının davalı işyerinde geçen sigortalı günlerinin tespitine ilişkin tespit taleplerinin hak düşürücü sürenin geçtiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının Kuruma 6816 sicil numarası ile kayıtlı işyerinde 20.06.1996-31.08.2005 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle geçen ve kuruma bildirilmeyen çalışmalarına ilişkin 376 gün daha çalıştığının tespitine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri
1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; Yerel Mahkeme kararının reddedilen kısımlarının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının davalı işyerinden sürekli ve kesintisiz çalıştığını, tanık anlatımları ile davalı işverenin zaman zaman çalışmaya ara verdiği beyan edilmiş ise de dosya bilirkişiye gönderilmeksizin karar verilmesinin hatalı olduğunu, davacının sadece yılın altı ayı çalıştığının kabul edilemez olduğunu ileri sürmüştür.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde; davacının talep sonucunun açık olmadığını, davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını, eksik bildirilen günlerin resmi belge ile ispatı gerektiğini, tanık beyanlarının çelişkili olduğunu, yeterli araştırma yapılmadan karar verildiğini, Yerel Mahkeme kararının hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından 6100 sayılı HMK'nun madde 353/1-b.1 hükmü gereğince davacı ve fer'i müdahilin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili; istinaf dilekçesi ile benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.
Fer'i müdahil Kurum vekili; istinaf dilekçesi ile benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, davacının 20.06.1996 - 31.08.2005 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz olarak geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 69 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 344 üncü maddesi, 370 ve 371 inci maddeleri, mülga 506 sayılı Kanun'un 79/10 ve 5510 sayılı Kanun’un 86/9 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup bordro tanıklarının beyanları ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi