YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİ

10. Hukuk Dairesi         2024/6265 E.  ,  2024/6869 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/2904 E., 2023/1339 K.
KARAR : Esastan Ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. İş Mahkemesi
SAYISI : 2022/165 E., 2022/300 K.

Taraflar arasındaki yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 15.09.1991 tarihinde astsubay okulundan mezun olarak göreve başladığı, 16 yıl fiilen astsubay olarak Silahlı Kuvvetlerde çalıştıktan sonra 15.10.2007 tarihinde görevden ayrıldığı, Emekli Sandığı, Bağ Kur ve SSK'dan toplam 8939 prim gün sayısının mevcut bulunduğu, 2829 sayılı Kanun uyarınca 506 sayılı Kanuna tabi olarak emekli olması gerektiği, 25.11.2019 tarihinde tahsis talebinde bulunulmuş ise de SGK tarafından 51 yaşını doldurduğu 14.10.2024 tarihinde emekli olabileceğinin bildirildiği, bunun doğru olmadığı, 1448 gün fiili hizmet zammının işe başlama tarihini geriye çekeceği gibi emeklilik yaşından da düşülmesinin gerektiği, bu durumda 50 yaş koşuluna tabi olduğu, 50 yaşını 14.10.2023 tarihinde dolduracağı, tabi olduğu yaştan yıpranma süresi olan 1448 gün düştüğünde ise 27.10.2019 tarihinde emeklilik hakkına kavuştuğu iddiasıyla işe başlama tarihi olarak 15.09.1990 tarihinin esas alınmasıyla tahsis talep tarihini takip eden ay başı olan 01.12.2019 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP
Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki, derdestlik, husumet, görev, zamanaşımı savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI
İlk Derece Mahkemesi tarafından; davacının 5434 sayılı Kanun kapsamında 7238 gün çalışmasının bulunduğu, 5434 sayılı Kanun kapsamında 1448 gün (4 yıl 8 gün)fiili hizmet süresinin tamamının sigorta başlangıcının geri çekilerek emeklilik yaş haddinden de düşülerek yaşlılık aylığı talebinde bulunduğu 25.11.2019 tarihini takip eden 01.12.2019 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması ve yasal faizi ile birlikte Kurumdan tahsilini talep etmiş olup, 5434 sayılı Kanun kapsamında hak kazanılan fiili hizmet zammının kişilerin fiili hizmetine eklenmesi mümkün olsa da bu sürenin 506 sayılı Kanun kapsamında tahsise esas sigortalılığının başlangıç tarihinden geri çekilmesi mümkün olmadığından, yaşlılık aylığı tahsis koşulları yerine gelmediği gerekçesiyle davacının davasının reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF
A.İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının sigorta başlangıç tarihinin fiili hizmet süresi zammı eklenerek belirlenmesi gerektiği ve buna ilişkin İlk Derece Mahkemesinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılan ilk kararının yerinde olduğu, talepleri gibi bazı davalarda verilen kabul kararlarının Yargıtay tarafından onandığı iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile söz konusu hüküm çerçevesinde, 25.11.2019 tarihinde yaşlılık aylığı bağlanmasını isteyen davacının son yedi yıllık fiili hizmet süresi içerisinde 506 sayılı Kanun (5510 sayılı Kanunun 4/1-a bendi) kapsamında 1260 gün fiili hizmet süresinin bulunmadığı anlaşıldığından 506 sayılı Kanunun Geçici 81 inci maddesi kapsamında yaşlılık aylığı koşullarının değerlendirilmesi mümkün olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe
1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava, yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 7 ile 40; 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu'nun 31 ilâ 36 ve Geçici 205; 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun Geçici 81, Ek 5, Ek 6, Ek 39 ve Geçici 81 ile 2829 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumlarına Tabi Olarak Geçen Hizmetlerin Birleştirilmesi Hakkında Kanun'un 4 ve 8 inci maddeleri ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme
1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.