YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİ

10. Hukuk Dairesi         2024/5644 E.  ,  2024/7772 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
SAYISI : 2023/334 E., 2024/96 K.
KARAR : Kabul

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık süresi tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili, davacının 24.01.I992 tarihinde minibüs işletmecisi olarak vergi mükellefi olduğunu, 11.02.1992-10.04.2000 tarihleri arasında Şoförler ve Otomobilciler Odasında, 21.02.1992-27.07.2005 tarihleri arasında Esnaf ve Sanatkarlar Sicil Memurluğunda kaydının bulunduğunu belirterek 24.01.1992-27.07.2005 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP
Davalı Kurum vekili davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının 24.01.1992-10.04.2000 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin Bağ-Kur sigortalılığı tespit talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkeme kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi, 14.09.2022 tarihli, 2022/58 Esas, 2022/1832 Karar sayılı kararıyla; taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 02.03.2023 tarih 2023/2166 Esas, 2023/1925 Karar sayılı bozma kararında; "...İnceleme konusu davada, dosya içerisine alınan bilgi ve belgelere göre davacının 24.01.1992-25.01.1995 tarihleri arasında şehiriçi banliyo yolcu taşımacılığı faaliyetinden dolayı vergi kaydı, 11.02.1992-10.04.2000 tarihleri arasında vasıta sahibi olarak Şoförler Odası kaydı, 21.01.1992-27.07.2005 tarihleri arasında taksici olarak esnaf sicil kaydının bulunduğu, davacının 30.04.1992, 01.06.1992, 30.06.1992 tarihli 3 adet prim ödemesinin bulunduğu, davacının eldeki dava ile 24.01.1992-27.07.2005 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğunun tespitini talep ettiği, Mahkemesince davacının esnaf sicil kaydının 10.04.2000 tarihli dilekçe ile silindiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne ve davacının 24.01.1992-10.04.2000 tarihleri arasında sigortalı olduğunun kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosyanın temyiz aşamasında geri çevirme sonucu istenilen belgelerde esnaf sicil kaydının 27.07.2005 tarihinde sonlandığı ve dosyadaki belgeler ve tanık beyanlarına göre talebe konu dönemde bağımsız çalışmanın varlığının anlaşılması karşısında, Mahkemece dava edilen süre yönünden istemin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir..." denilerek karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının 24.01.1992-27.07.2005 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık süresi tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 1479 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme
1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.