YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİ

10. Hukuk Dairesi         2024/3822 E.  ,  2024/4491 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/2280 E., 2024/101 K.
KARAR : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 1. İş Mahkemesi
SAYISI : 2018/369 E., 2021/290 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının “... 33” apartmanında kapıcı olarak hizmet verdiğini, davalı işyerinin 28 konut, 6 dükkanlı, bahçesi ve otoparkı olan bir apartman olduğunu, davacının işyerinde genel olarak evlere servis, çöp toplama, apartman bahçesini temizleme ve bitkileri budama, apartman girişini ve asansörü temizleme, merdivenleri silme ve yıkama, tamirat işlerini gözetme, postadan gelen evrakları dairelere dağıtma, toplu hesaplanan su ücretlerini daire sayaçlarına göre yazma, apartmanla ilgili evrakları getirme, götürme gibi işleri yaptığını, davacının kapıcılık hizmetini işverenin gözetimi ve denetimi altında sürekli ifa ettiğini, başka bir iş yapmadığını, yapacak işi olmadığı zaman otoparka yabancı araç girişini engelleme işi gibi bekçilik görevi de verildiğini, davacının apartman işyerinde 08.11.2013-05.07.2018 tarihleri arasında çalıştığını, 08.11.2013-01.04.2017 tarihleri arasında kapıcılara özgü asgari ücret üzerinden sigorta kaydı olmaksızın çalıştırıldığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP
1. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı işçinin iddia edildiği gibi 08.11.2013-01.04.2017 tarihleri arasında herhangi bir çalışmasının olmadığını, davacının yalnızca 01.04.2017-03.07.2018 tarihleri arasında sürekli olarak çalıştığını, davacının iş akdinin 03.07.2018 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini, davacının çalıştığı döneme ait tüm sigorta primlerinin Kurum’a eksiksiz olarak yatırıldığını, davacı tarafından iddia edilen 08.11.2013-01.04.2017 tarihleri arasındaki dönemde davacının eşi olan ... ...’in kısmi zamanlı apartman görevlisi olarak çalıştığını, eşi davacı ...’in ise ona yardım ettiğini, bu kapsamda davacı ile davalı ... arasında bir hizmet akdi kurulmadığını, davacı tarafça belirtilen tarih aralığında davalı apartmanda çöp toplama dışında davacı ve davacının eşinin herhangi bir kapıcılık faaliyeti yapmadığını, o tarihlerde apartmanda servise dahi çıkılmadığını, davacının otoparkta bekçilik yaptığı iddiasının kötüniyetli ve gerçeğe aykırı olduğunu, davalı apartmanın altında bulunan 6 dükkanla ilgili davacının hizmet vermesinin zaten hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının iddia ettiği dönemde kapıcı olan eşine sadece yardım ettiği gözetildiğinde ve fazlaca bir iş yapılması gerektirmeyen davalı apartmanda yaptıklarının kısmi zamanlı yardımdan öte geçemeyeceğini, bunun yanı sıra davacının davalı apartmanda çalıştığı süreçte eşine yardım etmekle birlikte hem davalı apartmandaki konutlara hem de çevrede bulunan komşu apartmanlardaki konutlara temizliğe gittiğini, emeğini yardım kapsamında dahi tamamen davalı apartmana hasretmediğini, davacının davalı apartmana bağımlı olarak çalışmasından söz edilmesinin mümkün olmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; dava konusu sürelerle ilgili olarak davacının tespitini istediği sürelere bakıldığında çalışma bildirimlerinin 01.04.2017 tarihinde başlayıp, 03.07.2018 tarihinde sona erdiğini, bu tarihler arasındaki çalışmalarının tamamının aralıksız ve kesintisiz olarak Kuruma bildirildiği, her ne kadar davacının davalı işyerinde sigortalı yapıldığı tarihten önce 08.11.2013-01.04.2017 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz çalışmış olduğu iddiasında ise de davalı işyerinin 01.04.2017 tarihinde Kanun kapsamına alınmış olması karşısında bu tarih öncesindeki iddiasının reddi gerektiğini, Mahkeme aksi kanaatte ise bu tür davalar kamu düzenine ilişkin olduğundan çalışma iddiasının resmi ve yazılı belgelerle ispat edilmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacı ...'in 08.11.2013-01.04.2017 tarihleri arasında davalı ... Apartmanına ait ve Kuruma tescil edilmemiş işyerinde, hizmet akdi ile kesintisiz olarak asgari ücret üzerinden Kuruma,

08.11.2013-31.12.2013 tarihleri arasında 14 gün ve günlük 34,05 TL kazançla,
01.01.2014-30.06.2014 tarihleri arasında 48 gün ve günlük 35,70 TL kazançla,
01.07.2014-31.12.2014 tarihleri arasında 48 gün ve günlük 37,80 TL kazançla,
01.01.2015-30.06.2015 tarihleri arasında 48 gün ve günlük 40,05 TL kazançla,
01.07.2015-31.12.2015 tarihleri arasında 48 gün ve günlük 42,45 TL kazançla,
01.01.2016-31.12.2016 tarihleri arasında 96 gün ve günlük 54,90 TL kazançla,
01.01.2017-01.04.2017tarihleri arasında 24 gün ve günlük 59,25 TL kazançla olmak üzere 326 gün çalıştığı, 326 günün tamamının Kuruma bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri
1. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; gerekçeli kararda tanık beyanlarının karıştırıldığını, davacı ile davalı ... arasında hizmet akdi bulunmadığını, tanık beyanları esas alındığında bu hususun ispatlandığını, dosyadaki makbuzların davacının eşinin adına düzenlendiğini, tanık beyanlarının 2016 yılı sonrasına ilişkin olduğunu, kabul anlamına gelmemek üzere 2016 yılı öncesine dair hesaplama yapılmasının mümkün olmadığını ileri sürmüştür.

2. Fer'i müdahil vekili istinaf dilekçesinde; sadece tanık beyanları esas alınarak sonuca gidilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İzmir 1. İş Mahkemesince verilen 18.06.2021 tarih, 2018/369 Esas ve 2021/290 Karar sayılı karara yönelik davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Fer'i müdahil Kurum vekili; istinaf dilekçesi ile benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, davacının 08.11.2013-01.04.2017 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 69 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 344 üncü maddesi, 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun’un 86/9 uncu maddesi.

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde fer'i müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.