YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİ

10. Hukuk Dairesi         2024/3413 E.  ,  2024/3805 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2019/1489 E., 2022/1736 K.
KARAR : Ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Adıyaman 1. İş Mahkemesi
SAYISI : 2019/69 E., 2019/183 K.

Taraflar arasındaki istirdat istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı Kurum vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, 16951276456 TC Kimlik numaralı sigortalısı davalı ...’a 15.04.2002 tarihi itibariyle 2101518086 tahsis numarası ile yaşlılık aylığı bağlandığını, ancak davacı Kurumdan yaşlılık aylığı almakta iken, 09.03.2005 tarihi itibariyle Köylere Hizmet Götürme Birliğinde 5335 Sayılı Kanunun 30.maddesi kapsamında yeniden çalıştığının tespit edilmesi nedeniyle davalı ...’ın aylığı 23.11.2016 tarihi itibariyle iptal edildiğinin, davalıya 23.11.2006-22.12.2016 tarihleri arasında toplamda 154.733,79 TL yersiz maaş ödemesi yapıldığını, davacı Kurumdan emekli davalı borçlunun yeniden çalışmasının tespiti üzerine kendisine belirtilen tarihler arasında yersiz ödenen aylıkların tazminini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Köy Hizmetlerinde şoför olarak çalıştığını ve 2002 yılında SSK işçi emeklisi olduğunu, ancak valilik tekrar şoföre ihtiyaç duyduğu için çağırdığını, Mayıs 2004’te özel idarede başlatıldığını, 09.03.2005 tarihinde de Merkez Köylere Hizmet Götürme Birliği’nde çalışmaya başladığını, eşinin sağlık problemi nedeniyle hastaneye gittiğinde herhangi bir güvencesinin olmadığını öğrendiğini, bunun üzerine Adıyaman SGK İl Müdürlüğüne gidince; 05.12.2005 tarihli 6554784 sayılı yazısı ile emeklilik aylığının kesildiğini tarafına elden verilen dilekçe ile tebliğ edildiğini, o güne kadar hiçbir şekilde uyarı veya yazı dahi gelmediğini, Kasım 2016’dan beri maaşının kesildiğini de bu şekilde öğrendiğini, 15.12.2016 tarihinde Adıyaman SGK İl Müdürlüğüne dilekçe ile başvuru yaptını; ancak herhangi bir usulsüzlüğün olmadığını SGK’nın 91847392-010-E. 147077 sayılı cevabi yazısı ile tebliğ edildiğini, 16.01.2017'de Adıyaman Valiliği Merkez Köylere Hizmet Götürme Birliği’ne dilekçe yazarak görevinden istifa etmeyi ve emeklilik aylığını geri almak istediğini beyan ettiğini, Adıyaman Valiliği 19.01.2017 tarih 30098160-900-E.886 sayılı yazısı ile görevine son verildiğini, 2017 Mart ayında maaşını tekrar alabildiğini, ancak 24.04.2017 tarihinde tarafına tebliğ edilmiş olan ... Başkanlığı Borç Bildirim Belgesi ile 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi gerekçe gösterilerek çalışmış olmasından dolayı verilen aylıkların iadesinin istendiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI
İlk Derece Mahkemesince; davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF
A.İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili ve davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:
1. Davacı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle, dava konusu alacağın 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu Maddesi ve 5510 sayılı Kanun 30 uncu maddesi gereği haklı olduğunu, dosya ile ilgili bulunan Adıyaman İş Mahkemesi, 2017/347 Esas sayılı dosyada alınan bilirkişi raporlarının göz ardı edilerek hüküm kurulduğunu, Mahkeme kararının eksik inceleme ile verildiğini, usul ve yasaya aykırı olduğunu istinaf sebebi olarak ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, Mahkemece dava değer üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği halde maktu vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, Mahkeme kararının bu yönde eksik inceleme ile verildiğini, usul ve yasaya aykırı olduğunu istinaf sebebi olarak ileri sürmüştür.

C.Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Adıyaman İş Mahkemesinin 04.04.2019 tarih ve 2019/69 Esas, 2019/183 Karar sayılı ilamının kaldırılarak düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesi suretiyle; davanın reddine dair karar verilmiştir.

V.TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe
1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava, istirdat istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme
1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle,
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.