YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİ

10. Hukuk Dairesi         2024/2817 E.  ,  2024/4010 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/2096 E., 2023/2611 K.
KARAR : Esastan Ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Düzce 3. İş Mahkemesi
SAYISI : 2021/281 E., 2023/45 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili, davalı ...'ın geçirmiş olduğu iş kazası sonucu iş göremezlik derecesinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
1. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine, yargılama giderleri ile ücreti vekaletin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı ...'ın, ... Cam San. ve Tic. A.Ş. unvanlı iş yerinde çalışırken 21.12.2018 tarihinde iş kazasına maruz kaldığını, Kurum Sağlık Kurulu tarafından davacının iş gücü kaybı oranı %31.2 olarak tespit edildiğini, davalı ...'ın Kurum Sağlık Kurulu kararına itiraz etmesi üzerine Yüksek Sağlık Kurulu tarafından incelenmiş ve davalı ...'ın maluliyet oranının %31.2 olduğuna karar verildiğini, davacının iş gücü kaybının yasal düzenlemeler çerçevesinde tespit edildiğini, yapılan tespitlerde bir hata bulunmadığını, açıklanan nedenlerle Kurumca yapılan işlemlerde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesince "-Davanın kabulüne,
-Davalı ...'ın 21.12.2018 tarihinde iş yerinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucunda meslekte kazanma gücü kayıp oranının %10,0 olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle, sigortalının iş gücü kaybı oranının Kurum Sağlık Kurulu ve Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen raporlarda %31,2 olarak tespit edilerek bu oran üzerinden sürekli işgöremezlik geliri bağlandığını, ATK 2.Üst Kurulu tarafından belirlenen %10,0 maluliyet oranının hatalı değerlendirmeler sonucu belirlendiğini, YSK raporundaki değerlendirmenin 11.03.2020 tarihinde yapılmış olup, o tarihteki duruma göre %31,2 olarak belirlenmiş, dava tarihinden sonra 21.03.2023 tarihinde yapılan kontrol muayenesi sonucunda ise sigortalının maluliyet oranında azalma olmuş olup maluliyet oranı %19,20 olarak belirlenmiş ve kontrol muayenesi gerekmediğine karar verilmiş olduğunu, ATK 2. Üst Kurulu raporunda sigortalının sağ el .1 parmak yaralanması bulunduğu kabul edildiği halde, maluliyet oranının tespitinde bu yaralanmanın tıbbi kayıt olmadığı gerekçesi ile yok sayılarak değerlendirmeye alınmamasının hatalı olduğunu, müvekkili Kurumun sağlık kurumlarınca davacının işgücü kayıp oranı yasal düzenlemeler çerçevesinde tespit edilmiş olup yapılan tespitlerde bir hata bulunmadığını, bu nedenlerle Mahkemece ATK 2. Üst Kurulu raporuna dayanılarak sigortalının geçirdiği kaza sonucu meslekte kazanma gücü kayıp oranının %10,0 olduğuna yönelik tespite dair kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Başkanlığı İstanbul Kurum Sağlık Kurulu Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı tespitine ilişkin 27.12.2019 tarihli sağlık kurulu kararında kazalı işçi ...' ın sürekli iş göremezlik derecesi E cetveline göre %31.2 olduğu, kontrol muayenesi gerektiği ve kontrol tarihinin 01.11.2020 olduğu belirtildiği,

Davalı kazalı işçi ...' ın itirazı üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen 11.03.2020 tarihli sağlık kurulu kararında; sigortalı ...'ın 21.12.2018 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı maluliyet oranının, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde %31,2 olduğu, 01.11.2020 tarihinde kontrol muayenesi gerektiği belirtildiği,

Kazalı davalı işçinin 01.11.2020 tarihindeki kontrol muayenesinden sonra SGK İstanbul Kurum Sağlık Kurulu'nun 23.03.2021 tarihli raporuna göre, sürekli iş göremezlik derecesinin %19.2 olduğu, yardıma muhtaç olmadığı, kontrol muayenesi gerekmediğine dair rapor tanzim edilmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece dosyanın ATK' ya gönderilerek raporların aldırıldığı, düzenlenen Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu ve Adli Tıp Kurumu 2.Üst Kurulu raporlarında kazazede ...'ın meydana gelen iş kazasında %10.0 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş olduğu tespit edildiği, mahkemece bu raporlara itibar edilerek hüküm kurulduğu, mahkemece Yargıtay İçtihatlarında belirtilen kriterlere uygun olarak maluliyete yapılan itiraz hususunda ATK'dan gerekli raporların aldırıldığı, ATK 2. Üst kurulu raporunun hükme esas alınmasının yasaya ve Yargıtay İçtihatlarına uygun olduğu anlaşılmakla..." gerekçesiyle istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı Kurum vekili özetle; eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 nci maddeleri.

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.