YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİ

10. Hukuk Dairesi         2024/2566 E.  ,  2024/3072 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
SAYISI : 2016/183 E., 2019/226 K.
KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında görülen hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı Kurum vekili tarafından yapılan temyiz istemi üzerine 21. Hukuk Dairesince (kapatılan) mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1994 yılından bu yana 18 yılı aşkın süredir Şarköy ilçesi, Cumhuriyet Mahallesinde bulunan Havuzlu Pansiyon isimli işyerinde çalıştığını, davalının müvekkilini çalıştırdığını ancak sigortaya bildirimde bulunmadığını ve primlerini ödemediğini, davalının Şarköy’de bulunduğu süre içerisinde pansiyonun açık veya kapalı olması farketmeksizin müvekkilini çalışmaya çağırdığını, müvekkilinin pansiyon kapalı iken davalı ve eşinin yeme içme, temizlik, bakım gibi ihtiyaçları için pansiyonun açık olduğu dönemlerde ise resepsiyon görevlisi, temizlik görevlisi, aşçı ve bunun gibi tüm işlerde çalıştığını, yılda ortalama 8-9 ay çalıştığını beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere müvekkilinin davalı işyerinde 20.05.1994 tarihinden 2012 yılı Eylül ayı başına kadar hizmet akdine dayalı olarak işçi vasfı ile çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının tespitini istediği çalışmalardan 21.09.2007 tarihinden öncesinin hak düşürücü süreye tabi olup usulden reddinin gerektiğini, davacının iddia ettiği tarihlerde Kurum kayıtlarında herhangi bir çalışmasının olmadığını, gerçek ve eylemli bir çalışmasının olduğunu davacının ispat etmesi gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı ... tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. MAHKEME KARARI
Mahkemenin 22.10.2014 tarihli ve 2012/2306 Esas, 2014/316 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının davalı ...'a ait ... sicil numaralı ... unvanlı iş yerinde 21.05.1994-01.01.1995 tarihleri arasında 159 gün, 01.01.1995 tarihinden 30.12.2011 tarihine kadar yılda 210 gün, 01.01.2012-31.08.2012 tarihleri arasında 180 gün süre olmak üzere toplam 3909 gün süre ile hizmet aktine dayalı olarak asgari ücret karşılığında çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. İlk Bozma Kararı
1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin (kapatılan) 11.12.2016 tarih ve 2015/7274 Esas, 2016/1768 Karar sayılı kararında; "...Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı işyerinin pansiyon olup, davacının davalı işyerinde resepsiyon görevlisi, temizlikçi vb olarak çalıştığının iddia edildiği, 31.08.2012-31.08.2012 tarihleri arasında ise davalı işyeri tarafından Kuruma davacı adına hizmet bildiriminde bulunulduğu, davalı işyerinin 31.08.2012 tarihinde kanun kapsamına alındığı, bu nedenle nizalı döneme ilişkin dönem bordrolarının olmadığı, davacı tanık beyanlarının alındığı anlaşılmış olup Mahkemece davacının fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda eksik araştırma ve inceleme yapılarak sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; öncelikle ilgili Emniyet Müdürlüğüne yazı yazarak davalı işyerindeki çalışmalara ve çalışanlara ilişkin olarak kayıt bulunup bulunmadığını sormak, kayıt bulunduğu bildirilir ise bu kayıtlardaki kişileri dinlemek, kayıt bulunamaz ise zabıta marifeti ile davalının sahibi bulunduğu pansiyonda talep edilen dönemde çalışan diğer kişileri, davalının işyerlerine komşu işyeri sahipleri ile komşu işyerlerindeki çalışmaları kayıtlara geçmiş çalışanları, davalı pansiyon işyerinin alışverişinin yapıldığı market, bakkal, ekmek fırını gibi yerlerdeki çalışanları tespit ederek ifadelerini almak, böylece toplanan deliller ışığında varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir..." gerekçesiyle söz konusu karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının ... ...'a ait 1080357 sicil numaralı iş yerinde 21.01.1994-30.12.1994 tarihleri arasında 144 gün, 01.01.1995-30.12.1995 tarihleri arasında 150 gün, 01.01.1996-30.12.1996 tarihleri arasında 150 gün, 01.01.1997-30.12.1997 tarihleri arasında 150 gün, 01.01.1998-30.12.1998 tarihleri arasında 150 gün, 01.01.1999-30.12.1999 tarihleri arasında 150 gün, 01.01.2000-30.12.2000 tarihleri arasında 150 gün, 01.01.2001-30.12.2001 tarihleri arasında 150 gün, 01.01.2002-30.12.2002 tarihleri arasında 150 gün, 01.01.2003-30.12.2003 tarihleri arasında 150 gün, 01.01.2004-30.12.2004 tarihleri arasında 150 gün, 01.01.2005-30.12.2005 tarihleri arasında 150 gün, 01.01.2006-30.12.2006 tarihleri arasında 150 gün, 01.01.2007-30.12.2007 tarihleri arasında 150 gün, 01.01.2008-30.12.2008 tarihleri arasında 150 gün, 01.01.2009-30.12.2009 tarihleri arasında 150 gün, 01.01.2010-30.12.2010 tarihleri arasında 150 gün, 01.01.2011-30.12.2011 tarihleri arasında 150 gün, 01.01.2012-01.09.2012 tarihleri arasında 105 gün olmak üzere toplam 2799 gün prime esas kazanç alt sınır altında kalmamak üzere yasal asgari ücret ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı Kurum vekili; davacının, davalı işveren nezdinde kesintisiz olarak çalıştığının net olarak belgelenemediğini, şahit ifadelerinde de tereddüte yer vermeyecek mahiyette çalıştığı tam olarak ifade edilmediğini, eksik araştırma ile sonuca gidilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, dinlenen kamu tanıklarının davacının çalışma olgusunu net olarak ortaya koyamadıklarını beyanla Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, davacının 20.05.1994-31.08.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, mülga 506 sayılı Kanun'un ve 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme
1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.