YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİ

10. Hukuk Dairesi         2024/1874 E.  ,  2024/4325 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/2943 E., 2023/3051 K.
KARAR : Esastan Ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 3. İş Mahkemesi
SAYISI : 2023/1 E., 2023/278 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili; müvekkilinin geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespiti, gelir bağlanması ve ödenmesi gereken gelirlerin faiziyle ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
1.Davalı SGK Başkanlığı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı şirket vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesince; "1-Davanın kabulüne,
a)Davacının 20.02.2017 tarihinde meydana gelen iş kazası neticesinde sürekli iş göremezlik durumuna girdiği tarih olan 07.10.2017 tarihinden itibaren meslekte kazanma gücü kaybı oranının %40,0 olduğunun tespitine,

b)Davacıya 01.11.2017 tarihinden itibaren %40,0 meslekte kazanma gücü kaybı oranına göre sürekli iş göremezlik geliri bağlanması ve 5510 sayılı Kanun'un 42 nci maddesi gereğince 01.02.2018 tarihi başlangıç kabul edilerek, fark iş göremezlik gelirlerinin ödenmesi gereken tarihlerden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitine, aksi yöndeki Kurum işlemlerinin iptaline," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
1.Davalı işveren vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının hiçbir somut delile dayanmadan ve hukuki mesnetten yoksun olarak yalnızca işçi lehine yorum ilkesi göz önüne alınarak verildiğini, zamanaşımı itirazlarının değerlendirilmediğini, hak sahibi dosyasının derdest olup kesinleşen maluliyet oranı bulunmadığını beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; diğer davalı işverene ait işyerinde çalışırken 20.02.2017 tarihinde iş kazasına maruz kalan davacının geçirdiği kazaya bağlı olarak Kurum Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen rapora göre %32 sürekli iş göremezlik durumuna düştüğünün tespit edildiğini, sürekli iş göremezlik gelir işlemlerinde Adli Tıp Kurulu Raporunun değerlendirilmesinin mümkün olmadığını, iş bu davanın 23.05.2023 tarihli duruşmasında hak sahibi dosyasında düzenlenen Adli Tıp raporlarına karşı beyanda bulunulması yönünde ara karar tesis edilmiş ise de Kurumun bu dosyada taraf olmaması ve düzenlenen raporların Kurumu bağlayıcılığı bulunmaması nedeniyle her iki raporda belirtilen sürekli iş göremezlik oranının %40 olduğuna dair tespiti kabul etmediklerini, YSK raporu ile ATK raporları arasında çelişki olması halinde çelişkinin giderilmesi için dosyanın ATK Genel Kurulu'na gönderilmesi gerektiğini beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Yüksek Sağlık Kurulunun, davacının sürekli iş göremezlik oranını %32 olarak belirlediği, Adli Tıp 3. İhtisas Dairesinin, davacının sürekli iş göremezlik oranının %40,00 olduğuna yönelik kanaati, Adli Tıp 2. Üst Kurulunun, davacının sürekli iş göremezlik oranının %40,00 olduğuna yönelik kanaati ile çelişkinin giderildiği, Yargıtay içtihatlarında ve 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesinde düzenlenen prosedürün yerine getirildiği, işverenin hak alanını ilgilendirdiğinden yerleşik Yargıtay içtihatları kapsamında davanın işverene yöneltilmesi gerektiği ve işverenin SGK Başkanlığı ile birlikte zorunlu dava arkadaşlığının bulunduğu dikkate alındığında, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların, sıralanan gerekçeler ışığında yerinde olmadığı, ..." gerekçesiyle istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
1.Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.
2.Davalı işveren vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 nci maddeleri.

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.