YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİ

10. Hukuk Dairesi         2024/1787 E.  ,  2024/3880 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/772 E., 2023/1998 K.
KARAR : Esastan Ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 25. İş Mahkemesi
SAYISI : 2016/1474 E., 2021/371 K.

Taraflar arasındaki prime esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı iş yerinde 22.12.2011 - 03.09.2013 tarihleri arasındaki prime esas kazançlarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının ücretine dahil olduğunu iddia ettiği tediye makbuzlarının kullandığı aracın yakıt, bakım ve onarım masraflarına ait olduğunu, bunun ücret ödemesi olduğu iddiasının gerçek dışı olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; işyerinde tutulması gerekli dosyalar ile özellikle ücret tediye bordrolarının celbedilmesi gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; itirazları karşılanmaksızın düzenlenen rapor ile davacı işçinin aleyhinde olan en düşük değerlerin dikkate alınmak suretiyle hesaplama yapılmasının her şeyden evvel İş Hukukuna hakim olan "işçi lehine yorum" ilkesine de aykırılık teşkil ettiğini, ek raporun tebliğ edilmediğini, görevlendirilen bilirkişinin ek raporlarında tespit olunan hususların İlk Derece Mahkemesince uygun görülmesi ve bu şekliyle hükme esas alınmasının da eksik incelemeye sebebiyet verdiğini beyanla kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 22.12.2011 - 03.09.2013 tarihleri arasında davalı iş yerinden hizmet bildiriminin eksiksiz yapıldığı, talebin bu döneme ilişkin gerçek ücret tespitine yönelik olduğu, davacının 02.03.2012 tarihli (1.710,00 TL) ve 26.03.2012 tarihli (1.715,00 TL) tediye makbuzları ile ek ödemeler yapıldığını iddia ettiği, makbuzlardan ödeme nedeninin anlaşılamadığı, son iki ay 2.500 TL üzerinden bildirim yapıldığı, önceki aylar daha düşük bildirimler bulunduğu, işçilik alacaklarına ilişkin Ankara 18. İş Mahkemesi 2013/658 Esas sayılı dosyasının derdest olduğu, ek bilirkişi raporunun davacı vekiline 11.07.2021 tarihinde tebliğ edildiği, davacının prime esas kazancına ilişkin iddiasının usule uygun deliller ile ispatlanamadığı anlaşılmakla istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki taleplerle temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, davacının davalı iş yerinde 22.12.2011 - 03.09.2013 tarihleri arasındaki prime esas kazançlarının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2. 5510 sayılı Kanun'un 80 inci maddesi

3. Değerlendirme
1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.