YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİ

10. Hukuk Dairesi         2024/1514 E.  ,  2024/2196 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
SAYISI : 2023/52 E., 2023/118 K.
KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen prime esas kazanç tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işyerinde 20.10.2008 ile 31.12.2008 tarihleri arasında aylık net 2.000,00 TL, 01.01.2009 ile 31.12.2009 tarihleri arasında aylık net 2.500,00 TL, 01.01.2010 ile 31.12.2010 tarihleri arasında aylık net 2.781,25 TL ve 01.01.2011 ile 18.01.2011 tarihleri arasında aylık net 1.895,19 TL ücret ile çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı işveren ve davalı Kurum vekilleri, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 09.05.2022 tarihli ve 2018/378 Esas 2022/214 Karar sayılı kararıyla; “Davanın kabulü ile davacı adına davalı Kuruma 10.03.2022 tarihli bilirkişi raporu ekindeki tabloda yazılı eksik bildirilen sigorta primine esas kazanç tutarları kadar davalı şirket tarafından davalı Kuruma ek kazanç bildirilmesi gerektiğinin tespitine, 10.03.2022 tarihli bilirkişi raporu ve ekinin bu kararın eki sayılmasına” karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin 22.09.2022 tarihli 2022/1585 Esas 2022/1389 Karar sayılı kararıyla; taraflar arasında yapılan elektronik posta gönderilerindeki ücretler dikkate alınarak sigorta priminin belirlenip sonuca gidilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle, davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece, " hükümde taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde, infaza elverişli olarak gösterilmesi zorunludur. Eldeki dava dosyasında, Mahkemece verilen kararın gerekçesinde bilirkişi raporuna itibar edildiği belirtilmiş olmakla, hüküm kısmında da aynı rapora atıf yapılması ve bilirkişi raporunun kararın eki sayılması Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297 nci maddesine aykırılık teşkil ettiğinden usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerekmektedir " gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ile davalı şirket yetkilisi arasında imzalanan 17.05.2010 ve 16.10.2010 tarihli yazılı belgede davacının unvanının "Genel Müdür Yardımcısı", 26.02.2009, 23.07.2009, 07.10.2009, 10.12.2009, 18.11.2009, 12.02.2010, 05.04.2010, 03.01.2011 tarihli izin formlarında davacının unvanının "Ticaret Müdürü" olarak belirtildiği, Ankara 12. İş Mahkemesinin 2011/193 Esas sayılı dosyasında davacının işçilik alacaklarına ilişkin davanın kabulüne karar verildiği, Kararın 13.11.2012 tarihinde kesinleştiği, davacının Ticaret Müdürü ve Genel Müdür Yardımcısı olarak çalıştığı dönemlerde asgari ücret ile çalıştığı iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olacağı, işveren ile davacı arasındaki yazışmalar, emsal ücret araştırmaları ve dinlenilen tanık beyanlarından davacının tespitini talep ettiği ücretler üzerinden sigorta primine esas kazançla çalıştığı kanısına varıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı adına, davalıya ait işyerindeki çalışmaları için davalı Kuruma; 2008/10. ayı için 647,66 TL, 2008/11. ayı için 2.158,85 TL,
2008/12. ayı için 2.158,85 TL,
2009/01. ayı için 2.830,94 TL,
2009/02. ayı için 2.830,94 TL,
2009/03. ayı için 2.830,94 TL,
2009/04. ayı için 2.830,94 TL,
2009/05. ayı için 2.830,94 TL,
2009/06. ayı için 2.830,94 TL,
2009/07. ayı için 2.803,94 TL, 2009/08. ayı için 2.803,94 TL,
2009/09. ayı için 2.803,94 TL,
2009/10. ayı için 2.803,94 TL,
2009/11. ayı için 2.803,94 TL,
2009/12. ayı için 2.803,94 TL,
2010/01. ayı için 3.161,35 TL,
2010/02. ayı için 3.161,35 TL,
2010/03. ayı için 3.161,35 TL,
2010/04. ayı için 3.161,35 TL,
2010/05. ayı için 3.161,35 TL,
2010/06. ayı için 3.161,35 TL,
2010/07. ayı için 3.129,85 TL,
2010/08. ayı için 3.129,85 TL,
2010/09. ayı için 3.129,85 TL,
2010/10. ayı için 3.129,85 TL,
2010/11. ayı için 3.129,85 TL,
2010/12. ayı için 3.129,85 TL,
2011/01. ayı için 3.650,75 TL ek prime esas kazanç bildiriminde bulunulması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı Kurum vekili, hak düşürücü sürenin geçtiğini, eksik inceleme ile yeterli araştırma yapılmaksızın karar verildiğini, Kurumun feri müdahil kabul edilmesi gerektiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, sigorta primine esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanunun 80.maddesidir.

3. Değerlendirme
1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.