YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİ

10. Hukuk Dairesi         2024/1304 E.  ,  2024/2942 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/2079 E., 2023/1846 K.
KARAR : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 5. İş Mahkemesi
SAYISI : 2021/165 E., 2022/78 K.

Taraflar arasındaki Bağ-Kur sigortalılık tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili, davacının 17.12.1997-31.12.1998 tarihler arası vergi kaydına göre Bağ-Kur'luluğun tespitini, 7326 sayılı yapılandırmadan faydalandırılmasını ve davalı Kurum kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesince; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davacı vekili, dosyaya sunulan Yargıtay kararları ve ekte sunulan mahkeme kararları ve bilirkişi raporları incelendiğinde; 506, 1479, 5434, 2925, 2926 sayılı Kanunlara ilişkin ortak geçiş hükümleri kenar başlığını taşıyan geçici 7 nci maddesininn birinci fıkrasında yer alan “Bu kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1967 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un 20 nci maddesine göre sandıklara tabi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiili hizmet zammı süresi, itibari hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları kanun hükümlerine göre değerlendirilir” düzenlemesi ve Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 06.02.2020 tarih ve E 2019/456, K 2020/785 sayılı kararında yer alan “… 4956 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine kadar tescillerini, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı Kanun ile 1479 sayılı Kanun'a eklenen geçici 18 inci maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalık süresi elde edebilirler…” gerekçesi dikkate alındığında Mahalli Mahkemenin kararının usul ve yasaya uygun olmadığını, örnek kararda belirtildiği gibi Mahalli Mahkemenin en azından vergi başlangıç tarihi olan 17.12.1997 tarihini 4/b sigorta başlangıç tarihi olarak tespit etmesi gerektiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Somut olayda, davacının 02.08.2003 tarihi öncesi tescil ve prim ödemesi olup olmadığı, borçlanma talebinde bulunup bulunmadığı araştırılmış, SGK Karadeniz Sosyal Güvenlik Merkezi'nin 22.04.2022 tarihli yazı cevabı ile 02.08.2003 öncesi prim ödemesi ve tescil kaydı olmadığı tespit edilmiştir. Yukarıda açıklanan yasal durum ve dosya içerisine konan yazı cevabı ile Bağ-Kur dosyasının incelenmesi sonucunda Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu, davacının prim ödemesi ve tescil kaydı olmaması nedeniyle talep ettiği dönem yönünden Bağ-Kur tescilinin yapılmasına kanunen imkan olmadığı anlaşıldığından istinaf talebinin reddine yönelik aşağıdaki şekilde karar verilmiştir." gerekçesiyle istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmekle birlikte, sosyal devlet ilkesinin dikkate alınmadığını, 7326 sayılı Kanun kapsamındaki taleplerinin değerlendirilmediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, Bağ-Kur sigortalılık tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 1479 sayılı Kanun'un Geçici 18 inci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un Geçici 8 nci maddesi.

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.