YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİ

10. Hukuk Dairesi         2023/9132 E.  ,  2024/470 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
SAYISI : 2023/51 E., 2023/546 K.
HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü

A.Davalılar Temyizleri Yönünden;
Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362'nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352'nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı vekilinin 8.442,95 TL geçici iş göremezlikten kaynaklanan maddi tazminat, 249.470,77 TL sürekli iş göremezlikten kaynaklanan maddi tazminat, 640,90 TL yol masrafı, geçici iş göremezlik dönemine ilişkin 384,15 TL bakıcı ve refakatçi gideri, 100,00 TL davacının geç emekli olmasından dolayı emekli maaşı kaybına ilişkin tazminat olmak üzere toplam 259.038,77 TL maddi tazminat ile 100.000,00 TL manevi tazminat tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiş, İlk Derece Mahkemesi'nce davacının geç emekli olmasından kaynaklanan maddi tazminat talebinin reddine, 8.442,95 TL geçici işgöremezlik, 226.682,50 TL sürekli işgöremezlik, 640,90 TL yol masrafı ve 384,15 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 236.150,50 TL maddi tazminat ile 75.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Kabul edilen ve davalılar yönünden temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin ayrı ayrı altında kalmaktadır. Bu nedenle temyiz eden davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

B.Davacı Temyizi Yönünden;
Davacının, dava açmada hukuki yararının bulunması dava şartlarından olduğu gibi temyiz kanun yoluna başvuracak olan tarafın da başvuruda hukuki yararının bulunması gerekir. 6100 sayılı HMK 361/2 inci fıkrasında "Davada haklı çıkmış olan taraf da hukuki yararı bulunmak şartıyla temyiz yoluna başvurabilir" düzenlemesi vardır.

Temyiz yoluna başvuran tarafın hukuki yararının bulunup bulunmadığı, öncelikle onun davadaki talebi ile mahkemenin hükmü karşılaştırılarak belirlenir. (HMK 364/2-f bendine göre temyiz dilekçesinde "Temyiz sebepleri ve gerekçesi" bulunmak zorundadır) Aksi halde temyiz talebinin kötü niyetle yapıldığı kabul edilir. Kötü niyetle temyiz, davanın gereksiz yere uzamasına ve yargı organlarının yersiz meşgul edilmesine yol açar.

Somut olayda, davacının İlk Derece Mahkemesi'nin Dairemiz'ce bozulan 27.10.2020 Tarih, 2015/1302 Esas, 2020/411 Karar sayılı kararına karşı istinaf yoluna başvurmuş ise de Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen 17.02.2021 Tarih, 2021/108 Esas, 2021/290 Karar sayılı karara karşı temyiz yoluna başvurmadığı gibi temyize cevabında kararın onanmasını talep ettiği, Dairemiz'in Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına dair kararı sonrasında İlk Derece Mahkemesi'nce verilen temyiz incelemesine konu kararda davacı taraf aleyhine olmak üzere herhangi bir değişikliğin de bulunmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz yoluna başvurmakta hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu nedenle davacı vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazlarının hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Davalılar vekillerinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

Temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi