YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİ

10. Hukuk Dairesi         2023/8595 E.  ,  2023/9257 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
SAYISI : 2022/8 E., 2023/161 K.
KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 19.02.2016 tarihli olayın iş kazası olmadığının ve kaza sebebiyle davalı ...’ın çalışma gücü oranı kaybının %6 şeklinde olmadığının tespiti istemine ilişkin davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı şirket vekili, 19.02.2016 tarihli olayın iş kazası olmadığının ve kaza sebebiyle davalı ...’ın çalışma gücü oranı kaybının %6 şeklinde olmadığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP
1.Davalı ... vekili tarafından sunulan cevap dilekçesi ile olayın iş kazası olduğu, eldeki davanın tazminat davasını sürüncemede bırakmak için açıldığı, tanık beyanları ile olayın iş kazası olduğu konusunda kuşku bulunmadığı, tazminat davasında alınan bilirkişi raporunda da bu hususun belirtildiği, davacının maluliyet nedeniyle iş gücü kaybına uğradığı özet olarak belirtilerek davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

2.Davalı ... vekili tarafından sunulan cevap dilekçesi ile Kurum tarafından sürekli iş göremezlik oranlarının belirlenmesi için yapılan tespitlerin 506 ve 5510 sayılı Kanun uyarınca Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğüne göre yapıldığı, diğer davalarda dinlenen tanıkların davacı şirket ile aralarındaki iş ilişkisi devam ettiğinden beyanlarının objektif ve tarafsız olamayacağı özet olarak belirtilerek davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 30.10.2019 tarihli ve 2017/294-2019/250 sayılı kararıyla; iş kazasına dayalı, sürekli iş göremezlik derecesi oranına ilişkin olarak, ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Bölge Sağlık Kurulunun 10.02.2015 tarihli kararı ile iş kazası sebebiyle %6 çalışma gücünü kaybettiği; Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 21.02.2018 tarih ve 15/3175 sayılı kararı ile çalışma gücünün %1'ini kaybettiği ve itiraz üzerine Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'nun 10.04.2019 tarih ve 6184 karar sayılı raporuna göre de çalışma gücünün %6'sını kaybettiği görülerek, Bölge Sağlık Kurulu raporunu teyit eden ATK raporuna itibar edilmiş, davalı ...'nin iş kazası sebebiyle çalışma gücünün %6'sını kaybettiği tespit edilerek, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin 03.02.2021 tarihli ve 2020/292-2021/22 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi hükmü yerinde görülerek davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; "...Eldeki dava dosyası kapsamından, ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün 10.02.2015 tarih 1041 sayılı Bölge Sağlık Kurulu kararında; “davalı sigortalının 19.02.2013 tarihli iş kazası nedeniyle %6 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayıldığının” bildirildiği, yargılama esnasında alınan Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 21.02.2018 tarih 15/3175 sayılı raporu ile “davalı sigortalının 19.02.2013 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı maluliyet oranının % 1 (bir) olduğunun, başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığının” bildirildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 08.04.2019 tarih ve 6184 sayılı raporu ile “davalı sigortalının 19.02.2013 tarihinde maruz kaldığı iş kazasına bağlı olarak %6 (yüzdealtı) oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayıldığının” bildirildiği anlaşılmaktadır.

Bu kapsamda; davacı talepleri arasında iş göremezlik oranın tespitinin de yer alması karşısında, Yüksek Sağlık Kurulu Kararı ile Adli Tıp 3.İhtisas Kurulu kararında belirlenen sürekli iş göremezlik oranının çelişkili olduğu saptanmakla, iki rapor arasındaki oran çelişkisi de vurgulanmak suretiyle Adli Tıp İkinci Üst Kurulu’ndan yeniden bir rapor aldırılmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir...." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ".... Davalı ...'ın sürekli iş göremezlik oranına ilişkin olarak, ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Bölge Sağlık Kurulunun 10.02.2015 tarihli kararı ile iş kazası sebebiyle %6 çalışma gücünü kaybettiği; Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 21.02.2018 tarih ve 15/3175 sayılı kararı ile çalışma gücünün %1'ini kaybettiği ve itiraz üzerine Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 10.04.2019 tarih ve 6184 karar sayılı raporuna göre de çalışma gücünün %6'sını kaybettiği tespiti yapılmış olup; mahkememizce yukarıda anılan Yargıtay bozma ilamı uyarınca SSYSK raporu ile ATK 3. İhtisas Kurul raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi adına ATK 2. Üst Kurulundan rapor alınmış; ATK 2. Üst Kurulunun 01.12.2022 tarihli ve itiraz üzere alınan 06.04.2023 tarihli raporlarında davalının sürekli iş göremezlik oranının Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre %8 olduğu tespit edilmiş, ikinci rapor ile ATK 3. İhtisas Kurul Raporu ve YSK raporu arasındaki çelişkinin davalının merkezde yapılan muayenesinde 2. parmak MKF eklemde ileri derecede hareket kısıtlılığına dayandığı mütalaa edilmiştir. " gerekçesiyle davanın tüm talepler yönünden reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacı işyerinde vuku bulan her hadisenin ''iş kazası olarak'' nitelendirilmesinin hatalı olduğu, hükme esas alınan 29.07.2018 tarihli bilirkişi raporundaki tespitlerin de hatalı olup davalının yaşadığı hadisesinin bu rapor çerçevesinde ''iş kazası olarak'' tespitine olanak olmadığı, davalının malul kalıp kalmadığı, kaldı ise oranının ne olduğuna yönelik çelişkilerin giderilmediği, gerek yargılama içerisinde dinlenen tanıkların beyanları, gerekse de işbu yargılama ile bağlantılı davalarda dinlenen diğer tanıkların beyanlarının huzurdaki yargılamanın hüküm aşamasında dikkate alınmadığı, kendi içerisinde dahi çelişkiler içeren davalı tanık beyanlarına itibar edilerek hükmün kurulduğu özet olarak belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık,19.02.2016 tarihli olayın iş kazası olmadığının ve kaza sebebiyle davalı ...’ın çalışma gücü oranı kaybının %6 şeklinde olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 12 ve 13 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme
1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgiliden alınmasına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.