YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİ

10. Hukuk Dairesi         2023/5898 E.  ,  2023/6388 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/252 E., 2023/303 K.
HÜKÜM/KARAR : Esastan red
İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 13. İş Mahkemesi
SAYISI : 2019/180 E., 2019/370 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; 31.12.2011 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik derecesinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı Kurum vekili, davanın reddini savunmuştur.
Davalı işveren vekili, davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranının Kurum tarafından %0 olarak tespit edildiğini, davacının sonraki eylemleri ile maluliyete katkısının değerlendirilmediğini, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 26.11.2019 tarihli ve 2019/180 Esas 2019/370 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne,davacının sürekli iş göremezlik oranının %15,2 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Paysa Prefabrik İnş. Tur. End. Ltd. Şti. ve davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin 03.12.2020 tarihli ve 2020/344 Esas 2020/1839 Karar sayılı kararıyla; davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar vermiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Paysa Prefabrik İnş. Tur. ve End. Ltd. Şti. vekili ve davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf talebi incelenmeksizin sadece davalı Kurum vekilinin istinaf istemi hakkında hüküm kurulduğu, davalı Paysa Prefabrik İnş. Tur. ve End. Ltd. Şti. vekilinin istinaf başvurusu hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile , 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesinde öngörülen prosedür çerçevesinde yöntemince alınan ve birbiriyle uyumlu Adli Tıp 3. İhtisas ve Adli Tıp Genel Kurul tarafından verilen raporlara göre karar verildiğinden, davanın kabulüne dair mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davalı Kurum vekili ve davalı Paysa Prefabrik İnş. Tur. ve Endüstri Ltd. Şti. vekilinin istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ve davalı Paysa Prefabrik İnş. Tur. ve Endüstri Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı Kurum vekili ,iki rapor arasındaki 2 yıllık süreçte sürekli iş göremezlik derecesinde artış olmuş olabileceğini, davanın açılmasına kurum sebep olmadığından aleyhine yargılama giderine hükmedilmemesini temyiz dilekçesinde belirtmiştir.

Davalı Paysa Prefabrik İnş. Tur. ve Endüstri Ltd. Şti. vekili, kurum tarafından tespit edilen %0 iş göremezlik oranı ile Adli Tıp Kurumu tarafından belirlenen %15,2 oranı arasındaki farkın nereden kaynaklandığının, davacının bu süreçte sürekli iş göremezlik oranında artışa katkısının değerlendirilmediğini, başka sebeplerle de artış olmuş olabileceğini belirterek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, iş kazası sonucu davacıda oluşan sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesi

3. Değerlendirme
1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR
Açıklanan sebeplerle ;
Davalı Kurum vekili ve davalı Paysa Prefabrik İnş. Tur. ve Endüstri Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.