YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİ

10. Hukuk Dairesi         2023/3614 E.  ,  2023/6794 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/2189 E., 2022/2452 K.
HÜKÜM/KARAR : Esastan Red
İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 6. İş Mahkemesi
SAYISI : 2022/125 Esas, 2022/297 Karar

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı, ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı vekili dava dilekçesinde özetle davacının davalıya ait işyerinde çalışırken 24.06.2014 tarihinde iş kazası geçirdiğini, davacının işyerinde üretim işçisi olarak çalıştığını, meydana gelen iş kazasının davalı işverenliğin iş sağlığı ve iş güvenliği önlemlerini almamasından kaynaklandığını, davalı işverenin kusurlu ve sorumlu olduğunu beyanla sonuç olarak 239.945,91 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının geçirdiğini iddia ettiği iş kazasının meydana gelmesinde müvekkili şirketin hiçbir kusurunun bulunmadığını, meslekte kazanma güç kaybı nedeniyle tazminat taleplerinde öncelikle sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve bu orana göre kurum tarafından bağlanan peşin sermaye değerinin hiçbir kuşku ve duraksayama yer vermeksizin araştırılıp saptanması gerektiğini, davacının sürekli iş göremezlik oranı olarak dosyaya bildirilen %12,00 oranına itiraz ettiklerini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iş kazasının meydana gelişinde davacının %10, davalı işveren şirketin %90 oranında kusurlu olduğu, kaza dolayısıyla davacıda oluşan sürekli iş göremezlik oranının %23,00 olduğu kabulünden hareketle davacı lehine 238.646,98 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, hesap raporlarının denetime elverişli olmadığını, yasal prosedür tamamlanmadan, davacının malüliyet oranı kesinleşmeden, %23,00 sürekli iş göremezlik oranını ve dosyadaki hükme elverişli nitelikte olmayan kusur raporunu dikkate alan hesap raporunun hukuka aykırı olduğunu, olay yerinde keşif yapılmaksızın dosya üzerinden düzenlenerek, hükme esas alınan kusur raporunun denetime elverişli olmadığını, işçinin %100 kusurlu olduğunu, manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu, kaldırılmasını talep ettiklerini, faiz başlangıç tarihinin usul ve yasaya aykırı olduğunu istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığından bahisle davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçe içermediğini, keşif yapılmadan düzenlenen kusur raporunun hatalı olduğunu, keşif yapılmasını istemelerine karşın keşif yapılmadan karar verildiğini, kusur oranlarının hatalı tespit edildiğini, kazanın meydana gelmesinde davacının %100 kusurlu olduğunu, davacıya eğitim verildiğini, keşif yapılmadığı için otomatik durdurma sisteminin tespit edilemediğini, kusur raporunda sadece mevzuat değerlendirmesi yapılmış, somut değerlendirmelere yer verilmediğini, yine tanık beyanlarının dikkate alınmadığını, Sosyal Güvenlik Kurumu nezdinde davacının kontrol kaydı bulunduğunu, kesinleşmiş bir sürekli iş göremezlik oranı bulunmadan hesap raporu alınması hatalı olduğunu, Adli Tıp Kurumu raporları ile Sosyal Güvenlik Kurumu raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verildiğini, Adli Tıp Kurumu raporunun Sosyal Güvenlik Kurumu'nun koyduğu kontrol kaydından önce düzenlendiğini, yeni bir muayene yapılmadan dosya üzerinden düzenlendiğini, Sosyal Güvenlik Kurumu'nun Adli Tıp Kurumu raporundan sonra davacının sürekli iş göremezlik oranını %18,00 olarak tespit ettiğini, tenzil edilen Kurum ödemelerinin hatalı olduğunu, düşük tutarların indirildiğini, ücretin hatalı tespit edildiğini, Türk Borçlar Kanunu'nun 43 üncü maddesi gereğince hakkaniyete uygun bir indirim yapılması gerekirken yapılmadığını, ıslahla manevi tazminat talep edilemeyeceğini, manevi tazminatın fazla olduğunu, kaza tarihinden faiz verilmesi doğru olmadığını, faiz başlangıç tarihinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe
a. Davalı vekilinin manevi tazminat istemi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde
Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Dosya içeriğine göre davacı vekilinin 100.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi'nce davacı lehine 30.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine hükmedildiği, Bölge Adliye Mahkemesi'nce istinaf yoluna başvuran davalının istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği gözetildiğinde, kısmen kabulüne karar verilen manevi tazminat miktarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davalı vekilinin bu kısma yönelik temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

b. Davalı vekilinin diğer hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Davalı vekilinin manevi tazminat istemi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının miktardan reddine,

2.Davalı vekilinin yerinde görülmeyen diğer tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgilisine yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.