YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİ

10. Hukuk Dairesi         2023/171 E.  ,  2024/2849 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/1292 E., 2022/1788 K.
HÜKÜM/KARAR : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Malatya 2. İş Mahkemesi
SAYISI : 2021/34 E., 2022/177 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilli tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının 04.03.2013 günü meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP
Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının yaralanmasında müvekkili şirkete atfedilecek bir kusur bulunmadığını, müvekkili şirketin işveren olarak işçi sağlığı ve güvenliği şartlarına uyan bir firma olduğunu, işçilere iş sağlığı ve güvenliği eğitimine tabi tuttuklarını, işyerinde çalışması uygun görülen işçileri çalıştırdıkları, yeterli bilgi ve donanıma sahip olmayan işçileri işe almadıklarını, periyodik olarak işçileri sağlık kuruluşlarında sağlık kontrollerini yaptırdıklarımı, kişisel koruyu malzeme verildiğini, buna rağmen davacının ...'un yaralandığını, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile 498,278,35 TL maddi tazminatın, takdiren 60.000,00 TL manevi tazminatın 04.03.2013 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve meteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,
karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle, davacıya iş güvenliği ile ilgili her türlü ekipman, alet ve edavatın teslim edildiğini, çalışan personellere müvekkili şirket ya da onun yetkili kıldığı iş sağlığı ve güvenliği uzmanlarınca eğitim verildiğini ancak bilirkişi raporlarında bu konuda herhangi bir inceleme ve araştırma dahi yapılmadığını, davacı tarafın kusurunun olduğunu, meydana gelen iş kazasında müvekkile atfedilecek bir kusurun olmadığını, müvekkili şirketin kazaya sebep olan çivinin imalatçısı, satıcısı olmadığını, davacının kendisine teslim edilen iş güvenlik ekipmanlarını kullanmış olsaydı söz konusu kazanın meydana gelmeyeceğini, davalı şirketler olarak meydana gelen iş kazasında kusurlarının olmadığını bu nedenle hükmedilen tazminat miktarlarının çok yüksek olduğunu, maddi tazminat oranının tutar tespitinin yanlış olduğunu, manevi tazminat miktarının da davacıyı zenginleştirdiğini, bilirkişi raporlarına yasal süresi içerisinde itiraz ettiklerini itirazlarının sonucunda dosyanın yeniden ve farklı bilirkişilere tevdii edilmediğini belirterek, Mahkeme kararının ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iş kazasına ilişkin düzenlenen SGK Tahkikat raporunda işverenin olayda % 80 oranında kusurlu olduğunun, davacının %20 oranında ağır kusurlu olduğunun belirtildiği; 12.08.2017 tarihli heyet bilirkişi raporunda ise işveren şirketin % 60 ve işçinin % 40 oranında kusurlu olduklarının ifade edildiği Dairenin ortadan kaldırma kararı sonrasında alınan 14.08.2021 tarihli kusur bilirkişisi raporunda iş kazasının meydana gelmesinde davalıların %80 oranında ( bu oranın %5 inin şantiye şefi Burçin Basın'a ait olduğu) davacının %20 oranında kusurlu olduğu, bu raporun hükme esas alındığı, SGK Tahkikat raporu ile uyumlu hükme esas alınan 14.08.2021 tarihli kusur bilirkişisi raporu uyumlu olduğundan ve alınan 14.08.2021 tarihli kusur bilirkişisi raporu oluşa uygun denetime elverişli nitelikte olduğu, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceği belirterek kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya koyduğu anlaşıldığından bu raporda belirlenen kusur oranının hükme esas alınmasının yerinde olduğu, davalı vekilinin kusura yönelik ve bu kusur oranına göre hesaplanan maddi tazminata yönelik istinaf talebinin yerinde olmadığı, hesap bilirkişisi raporunda yapılan hesaplamaların hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğu, ancak bilirkişi tarafından davacıya bağlanan gelirler mahsup edilirken hesap hatası yapılarak davacının gerçek zararı eksik belirlenmiş ise de bu durumun davalıların aleyhine olmadığından davalılar vekilinin maddi tazminata yönelik istinaf talebinin yerinde olmadığı, somut olayın özellikleri, tarafların kusur oranları, sosyal ve ekonomik durumları, davacının maluliyet oranı, kaza tarihi dikkate alındığında mahkeme tarafından hükmedilen manevi tazminat miktarının yerinde olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/(1) b)1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun'un 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanunun 13 üncü maddesi ile 4857 sayılı İş Kanun'un 2 nci ve 77 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 4 ncü maddeleridir.

3. Değerlendirme
1. Manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanunun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2.6100 sayılı ...nın 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alınmalıdır.

3.Dosya içeriğine göre, temyize konu edilen miktarlar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında bulunduğu anlaşılmakla davalılar vekilinin bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

2. Maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davalılar vekilinin maddi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının, istinaf itirazları olarak da ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında karşılanarak gerekçe oluşturulduğu hususları da dikkate alınarak, temyiz kapsam ve nedenlerine göre tüm temyiz itirazlarının reddi ile anılan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Davalılar vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2.Davalılar vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıdaki yazılı temyiz harcının ilgililerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.