YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİ

10. Hukuk Dairesi         2023/1512 E.  ,  2023/6306 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2020/2139 E., 2022/2024 K.
KARAR : Ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi
SAYISI : 2019/70 E., 2020/80 K.

Taraflar arasındaki yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı SGK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek karar ile temyiz başvurusunun süresinde yapılmamış olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararının davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının .... sicil nosu ile SSK, ..... sicil nosu ile Bağ-Kur'a tabii sigortalılığının olduğunu, 28.12.2015 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğunu, Bağ-Kur hizmetlerinden sonra 1260 gün sigortalı çalışması olmadığı gerekçesiyle aylık bağlanmadığını belirterek Bağ-Kur hizmetleri dikkate alınmadan sadece SSK kapsamındaki hizmetleri ile 28.12.2015 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının, 01.01.2016'dan itibaren yaşlılık aylığı bağlanması ve mahrum kalınan aylıkların yasal faiziyle birlikte ödenmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP
Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 6552 sayılı Kanun gereğince kuruma başvuruda bulunması gerektiğini, 17.02.2009-01.04.2016 tarihleri arasında zorunlu 4/1-b sigortalılığının bulunduğunu, bu süre içinde 4/1-a hizmetlerinin aralıksız devam etmemesi ve iptal edilmiş olması nedeniyle son 7 yıl içinde 1260 gün 4/1-a kapsamında sigortalılık süresi bulunmadığını, kurum işleminin doğru olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk derece mahkemesi tarafından; davanın kabulü ile; davacının tahsis talep tarihi itibariyle Bağ-Kur kapsamındaki hizmetleri dikkate alınmadan sadece 506 sayılı Kanun kapsamındaki hizmetleri ile yaşlılık aylığına hak kazandığının, tahsis talep tarihi olan 28.12.2015 tarihini takip eden aybaşı olan 01.01.2016 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, davacıya 01.01.2016 tarihinden itibaren bağlanacak yaşlılık aylığının 5510 sayılı Kanun'un 42 nci maddesi gereğince tahsis işlemlerinin tamamlanması için kuruma tanınan 3 aylık yasal sürenin sonundan itibarin işlenecek yasal faiziyle birlikte davalı kurumdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davalı kurum vekili özetle, verilen kararın hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, 5510 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi gereği 2829 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlükten kaldırılmış olsa bile bu tarihten önce sigortalı olanların bu tarihten sonra aylık talebinde bulunmaları halinde 2829 sayılı Kanun'un uygulanması gerektiğini, sigortalının kuruma sadece 4/a kapsamındaki sürelerin dikkate alınarak aylık bağlanması talebi olmadığını, davacının böyle bir talep ile kuruma başvuruda bulunması için süre verilmesi gerektiğini, kurumun hatası olmadığını faize hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu kararın kaldırılması gerektiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç
1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2.Davalı Kurum vekili kararın temyizen bozulması talebi ile temyiz dilekçesini sunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, 20.12.2022 tarihli ek karar ile davalı SGK vekilinin temyiz dilekçesinin yasal süre geçtikten sonra verildiğinden bahisle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı davalı SGK vekili süresinde temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı SGK vekili, temyiz dilekçesinde, kararın başka bir vekile tebliğ edildiğini belirterek ekte sunduğu temyiz dilekçesi doğrultusunda inceleme yapılarak kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, davacının 4/1-a kapsamında sigortalılık hizmetlerinin esas alınarak yaşlılık aylığına hak kazanıp kazanmadığı, kazanmış ise yaşlılık aylıklarının faizi ile birlikte ödenip ödenmeyeceği istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanun'un 2 nci, 108 inci maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme
1.7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “elektronik tebligat” başlıklı 7/a maddesi; “Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.
...
11. İdareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birim…” düzenlemesini, aynı Kanun’un 11. maddesi ise; “Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır…” düzenlemesini içermektedir. Ancak eldeki davada, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 03.11.2021 tarihli kararın doğrudan davalı Kurum vekilinin e-tebligat adresine 30.11.2022 tarihinde tebliğ edildiği, ancak Kurumun ilgili birimine tebliğ edilmediği, buna göre davalı SGK vekili tarafından 16.12.2022 tarihinde verilen temyiz dilekçesinin ise süresi geçtikten sonra verildiği gerekçesiyle 20.12.2022 tarihli ek kararla temyiz talebinin süresi geçtiğinden reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 03.11.2021 tarihli istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karar ilamının davalı SGK vekilinin adı tebliğ mazbatasında belirtilmek suretiyle Kurumun ilgili birimine tebliğ edilmesi gerekirken doğrudan SGK vekilinin e- tebligat adresine yapılmış olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple,
Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesinin 20.12.2022 tarihli ek kararın BOZULMASINA,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.