YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİ

10. Hukuk Dairesi         2023/13771 E.  ,  2024/5584 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/3503 E., 2022/649 K.
KARAR : Esastan red
İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 4. İş Mahkemesi
SAYISI : 2018/334 E., 2021/311 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı iş yerinde çalışırken 18.12.2013 tarihinde geçirdiği iş kazası sonrasında sağ gözünün görme yetisini kaybettiğini beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 8.000,00 TL maddi tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, 22.02.2018 tarihli dilekçesi ile talebini 77.771,00 TL olarak arttırmıştır.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının işin niteliğine uygun araç kullanmadığı, işyeri talimatlarına aykırı hareket ederek kazanın meydana gelmesine sebep olduğu, davacı işçiye 22.08.2013 tarihinde baret, koruyucu gözlük ve kulaklığın teslim edildiği, koruyucu gözlüğü takmaması sebebiyle iş kazasının meydana geldiğini davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda, üretimin taşıdığı yüksek risk gereği davalının iş güvenliği malzemelerinin ve koruyucu gözlüğün her yerde kullanımını etkin olarak denetlemek zorunda olduğu, çalışanların üretim sahasında bulundukları müddetçe bunları takmak zorunda oldukları, davalının bunun sağlanmaması nedeni ile %65 kusurlu olduğu, davacının ise üretim sahasından ayrılmadan koruyucu gözlüğünü çıkarması nedeni ile dikkatsiz ve özensiz davrandığı ve %35 oranında kusurlu olduğu görüşünün bildirildiği, 08.10.2021 tarihli aktüerya bilirkişisi raporunun dosya içeriği ile uyumlu görülüp hükme esas alındığı, davacı tarafın talebi dikkate alınarak kaldırmadan önceki ıslah dilekçesinde belirtilen talep miktarı olan 77.771,00 TL üzerinden hüküm kurularak, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulduğu gerekçesiyle, davacının maddi tazminat isteğinin kabulü ile iş gücü kaybından kaynaklanan 77.771,00 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 18.12.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davalı vekili, tüm bilirkişi heyet raporlarının davalı işverenin yasal sorumluluklarını tek tek sıraladığını, farklı bir şey ortaya koymadığını, işçi açısından da tek bir yükümlülük olan koruyucu gözlük kullanma yükümlülüğüne uymadığı konusunda heyet raporlarının aynı olduğunu, her iki tarafın yükümlülükleri konusunda bilirkişiler arasında bariz bir farklılık bulunmamasına rağmen kusur dağılımı noktasında ortaya farklı sonuçlar çıktığını belirterek İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, davalı işyerinde çalıştığı sırada 18.12.2013 tarihinde iş kazası geçirdiği, SGK tarafından olayın iş kazası olarak kabul edilerek davacının %40,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin kabul edildiği, Mahkemece, bilirkişi raporları içerisinde en son alınan ve uzlaştırıcı rapor mahiyetinde görülen gemi inşaat mühendisleri iş güvenliği uzmanlarının bulunduğu heyet tarafından hazırlanan 05.02.2021 tarihli bilirkişi raporu, kusur oranı ve aidiyet konusunda dosya kapsamına uygun, hüküm kurmaya elverişli ve yeterli görüldüğü, davacı yararına ödenmesi gereken maddi tazminat miktarının en son tespit edilen kusur oranına göre usul ve yasaya uygun olarak aktüerya uzmanı bilirkişi tarafından hesaplandığı, İlk Derece Mahkemesi tarafından taleple bağlı kalınarak maddi tazminata hükmedildiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili, dosyada alınan kusur raporları arasındaki çelişkiler giderilmeden karar verildiğini, yalnız başına denetim eksikliğinin neden asli kusur olarak değerlendirildiği yönünde bir açıklama bulunmadığını, iş kazasının işçinin kendisine verilen koruyucu gözlüğü kullanmaması nedeniyle meydana geldiğini, illiyet bağının değerlendirilmediğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, sigortalının iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğraması sonucu maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 55 inci, 74 üncü ve 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.