YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİ

10. Hukuk Dairesi         2023/10792 E.  ,  2024/3261 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
SAYISI : 2016/240 E., 2022/199 K.
KARAR : Ret

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında yapılan yargılama sonucunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işyerinde 01.08.2004 tarihinden pazarlama departmanı olarak 1200,00 TL net maaşla işe başladığını haksız şekilde çıkartıldığı 24.08.2005 tarihine kadar kesintisiz olarak çalışmalarının tespitini talep ve dava etmiştir

II. CEVAP
1.Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının hizmet akdi ile çalışmadığını şirket yetkilisi .... ile arasındaki arkadaşlığa dayanan bir borç para ilişkisi olduğunu, itilafa dayanan davaların bir yenisi olduğunu sunulan ücret yazısının kredi çekmek için verildiğini, davacının aleyhine İstanbul 3. İcra Müdürlüğünün 2005/15623 Esas sayılı dosyası ile icra takibi açıldığını, sigortalı çalışmalarının Teftiş Başkanlığı tarafından soruşturulduğunu belirterek açılan davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurumun Küçükçekmece Sosyal Güvenlik Merkezi İşlem Gören davalı işyerinin 03.03.2010 tarihi itibariyle Kanun kapsamına alındığını, 2009/10. ay itibariyle faal olduğunu, davacının çalışmaları bakımından müvekkil Kurumun kayıtlarının esas olduğunu, davacının işyerinde devamlı hizmet akdi ile çalışmış olduğunu tanık beyanları dışında resmi ve yazılı belgelerle ispatlanması gerektiğini, işyerinin Kanun kapsamına bulunup bulunmadığını, hizmet akdi ile davalı işverene bağlı olarak fiilen çalıştığının ispatlanmasını çalışmanın niteğini ve ödenen ücretin somut delillerle ispat edilmesi gerektiğini, Kurumun resmi kayıtları incelenmesini, sadece tanık beyanlarına dayanılarak karar verilmemesini, davanın 5 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını belirterek davanın kabulü halinde Kurum aleyhine vekalet ücretine hükmedilmemesini belirterek açılan davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI
Mahkemenin 14.11.2014 tarih ve 2013/73 Esas, 2014/383 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1.Mahkeme kararına karşı davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 21. Hukuk (kapatılan) Dairesinin 24.02.2016 tarih ve 2015/8780 Esas, 2016/2751 Karar sayılı ilamı ile "Mahkemece yapılacak iş; öncelikle müfettiş raporunda belirlenen ve kurumca kabul edilen davacının davalı işyerindeki hizmet akdine tabi çalışmalarının sorularak, dava açmakta hukuki yararı bulunmayan süreleri tespit etmek, kurumca kabul edilmeyen süreler yönünden ise; 1022563 sicil numaralı davalı işyerinin tescil bilgileri ve 01.08.2004- 24.08.2005 tarihlerine ait dönem bordrolarının dosya arasına alınarak, davacının çalışmasına ilişkin esasların mahkeme huzurunda açıklattırılarak, pazarlamacı kapsamında olup olmadığı belirlemek ve pazarlamacı olması durumunda işçi-işveren arasındaki sözleşme konusunun şirketin ürünlerinin bayi (davacı) tarafından tanıtımının yapılması, talebe göre siparişlerin alınması ve şirket adına satış sözleşmeleri akdedilmesi olduğunun belirlenerek, bu kapsamda ....sicil numaralı davalı işyerinin de bordro tanıkları dinlenerek davalı işyerinde davacının çalışma iddiasının gerçek olup olmadığını ortaya koyduktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir." hususlarına işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 08.08.2004-31.05.2005 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığının tespiti talebi bakımından açılan davanın hukuki yarar yokluğu nedeni ile reddine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; eksik inceleme sonucu karar verildiğini, müvekkil aleyhine iki ayrı vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Uyuşmazlık
Uyuşmazlık hizmet tespiti istemine ilişkindir.

D. Gerekçe
1. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddesi hükümleridir.

2. Değerlendirme
1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu maddelerinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.