YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİ

10. Hukuk Dairesi         2022/12647 E.  ,  2024/2997 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/1764 E., 2022/1162 K.
KARAR : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 1. İş Mahkemesi
SAYISI : 2022/77 E., 2022/461 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin murisi ...'ın 18.09.2015 tarihinde hizmet akdine istinaden davalı şirkete ait işyerinde üretim sorumlusu muhasebe elemanı olarak çalışmasını sürdürürken 30.08.2016 tarihinde iş kazası geçirmek suretiyle vefat ettiğini, SGK müfettiş tahkikatı sonucu kazanın iş kazası olduğunun tespit edildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davacı eş .... için 5.000,00 TL, maddi, 140.000,00TL manevi, davacı çocuk ....için 5.000,00 TL maddi, 100.000,00TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu olaydan sonra yapılan soruşturma sonucunda Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/43092 soruşturma 2017/13919 Karar sayılı kararı ile müvekkili şirket yetkilisi hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, soruşturma dosyasında İstanbul 1. Adli Tıp Kurulun'dan alınan raporda ölümün doğal ölüm olduğunun tespit edildiğini, müteveffanın ölümünde müvekkilinin hiçbir kusurunun olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; kazazede ... ...'ın işyerinde muhasebe işinde görev yaptığı ayrıca işyerinde üretimden sorumlu çalışan olduğu, fiili olarak makinelerde çalıştığına dair net bir bilgi ve belgenin bulunmadığı, müteveffanın olay öncesinde fiziksel zorlanmaya veya strese maruz kaldığına dair somut bir bilgi ve belgenin bulunmadığı, dosya kapsamında bulunan tüm veriler ve rapor içerikleri birlikte değerlendirildiğinde ölümün bünyesel faktörler sonucu meydana geldiği ve doğal ölüm olarak nitelendirilmesi gerektiği, işyerinin tehlike sınıfının çok tehlikeli olması, müteveffaya ait işe giriş periyodik sağlık raporunun olmamasının iş sağlığı ve güvenliği açısından bir noksan olmakla birlikte işverenin kusurundan söz edebilmek için müteveffanın bir hastalığının biliniyor olması ve bu durumun periyodik olarak kontrol edilmemiş olması halinde işverenin sorumluluğunun doğacağı, müteveffanın ölümünün doğal olarak gerçekleştiği, davalıya müteveffanın ölümünde kusur atfedilmesinin mümkün olmadığı açıklanarak davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; ortadan kaldırma kararlarının gözetilmediğini, karar gereklerinin yerine gerilmediğini, hükme dayanak alınan 21.04.2022 tarihli kusur raporunun; Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 28.11.2019 gün 2019/1442 E. ve 2019/1719 K. sayılı karar gerekçelerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 29.12.2021 gün 2021/2346 E. ve 2021/ 555 K. sayılı karar gerekçelerine, dosya kapsamına, olayın oluşuna ve aşamalarda dava dosyasına sunmuş oldukları Yargıtay kararlarına aykırı olduğunu, insan yaşamının kutsallığını önceleyen Anayasanın 90 ıncı maddesi, Uluslararası İLO Sözleşmeleri ve 30.08.2016 olay tarihinde yürürlükte olan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun özellikle 4 üncü maddesinde işverene yüklenen edimlerin gözetilmediği, sadece işyerinde iş güvenliği önlemlerinin alınmasının yeterli olmayacağına ilişkin tazminat hukukunun en temel ilkesinin göz ardı edildiğini, muris sigortalının hiç kusurunun olmadığı gerçekliğinin gözden kaçırılarak, olaya uygulama olanağı bulunmayan; kaçınılmazlık ilkesinin işveren lehine zımnen uygulandığını, hiç kusuru bulunmayan ... muris sigortalı işçinin tam kusurluymuş gibi düzenlenen raporun hükme dayanak alındığını, manevi tazminatta; işverenin sorumluluğu için kusurlu olmasının gerekmeyeceğine ilişkin hukuksal gerçekliğin gözetilmediğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine dair İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen davacılar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacılar vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi,

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgililerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.