YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2024/431 E.  ,  2024/17911 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/293 E., 2023/412 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.2023 tarihli ve 2023/27 Esas, 2023/31 Karar sayılı kararı ile Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/293 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/293 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.
B. Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğunun uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, 3. Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair herhangi bir somut delil olmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Çuval üzerinde parmak izi yapılmadığına, 5. Tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 6. Duruşma sırasında tanıklara soru sorabilme ve delilleri Cumhuriyet savcısı ile eşit koşullarda tartışabilme imkanının sağlanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanık hakkında Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/11312 sayılı dosyasından yürütülen soruşturma neticesinde kamu davası açıldığı, dosyanın ilgili kamu dosyasından tefrik edilerek temyiz incelemesine konu olan dosya ile birleştirildiği, mahkemece yapılan yargılama neticesinde hükmün gerekçe kısmında sanığın birleşen dosyadaki suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak cezalandırılmasına yeter, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinin bildirildiği ve bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmasına esas alınmadığı, hüküm kısmı incelendiğinde birleşen dosya ile ilgili olarak hüküm kurulmadığı zamanaşımı süresi içerisinde mahalli mahkemesince karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu
olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıdaki husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarınca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322'nci maddesi gereği hükmün;
Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin kısmında "... şeklindeki emanetlerin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan şahit numunelerin" ibaresinin eklenmesi,
Suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.04.2024 tarihinde karar verildi.