YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2024/2313 E.  ,  2024/16099 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/182 E., 2013/580 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İTİRAZA KONU KARAR : Onama
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Dairemizin, 12.03.2020 tarihli ve 2016/299 Esas, 2020/1878 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2024 tarihli ve KD - 2024/8412 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci
fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusunda özetle, sanığın temyiz incelemesine konu suçu 05.04.2013 tarihinde işlediği, ancak tekerrüre esas alınan Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/769 Esas ve 2013/403 Karar sayılı ilamı ile "fuhuşa teşvik etmek" suçundan verilen 2 yıl hapis cezasının ise 10.09.2013 tarihinde kesinleştiği ve sanık hakkında tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin koşulların oluşmadığı anlaşılmakla, onama ilamının kaldırılmasına ve hüküm fıkrasından "sanığın Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/769 Esas, 2013/403 Karar sayılı ilamı ile fuhuşa teşvik suçundan 2 yıl hapis cezasına mahkûm edildiğinin ve bu cezasından dolayı mükerrir olduğunun belirtilerek hükmedilen cezanın TCK 58/6 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" ibaresinin çıkartılarak hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
5237 sayılı Türk Ceza Kanunun'un (5237 sayılı Kanun'un) 58 inci maddesinde düzenlenen tekerrür hükmünün uygulanabilmesi için tekerrüre esas alınan mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra yeni suçun işlenmiş olması gerektiği halde, sanığın adli sicil kayıtlarına göre tekerrüre esas alınan ilamının, temyiz incelemesine konu suç tarihinden sonra kesinleştiği ve sanığın adli sicil kayıtları incelendiğinde tekerrüre esas alınacak başka ilamının da bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında tekerrür koşulların oluşmaması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereği Yargıtay 10. Ceza Dairesinin, 12.03.2020 tarihli ve 2016/299 Esas, 2020/1878 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,
3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği,

Hüküm fıkrasında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılması suretiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.03.2024 tarihinde karar verildi.