YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2024/1312 E.  ,  2024/17907 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2012/6 E., 2012/201 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2024/1313 ve 2024/1314 Esas numarasında kayıtlı dosyalar ile birlikte incelenmiştir.
Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin, 03.04.2018 tarihli ve 2015/9621 Esas, 2018/1775 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.01.2024 tarihli ve KD-2024/110145 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu özetle, Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/310 Esas ile Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/394 Esas sayılı dosyalarında sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğunun, ilgili dosyalardaki suç ve iddianame tarihleri ile itiraza konu Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/6 Esas sayılı dosyasındaki suç ve iddianame tarihi incelendiğinde hukuki kesintinin oluşmadığının anlaşıldığı, söz konusu dosyaların birleştirilip tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin uygulanması gerektiğinden bahisle düzeltilerek onama ilamının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Sanık hakkında 04.07.2011 tarihli suç nedeniyle 16.12.2011 tarihli iddianameyle itiraza konu bu davanın açıldığı, UYAP üzerinden ulaşılan bilgilere göre; 27.07.2011 tarihli suç nedeniyle 08.08.2011 tarihli iddianameyle açılan dava üzerine Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/310 Esas sayılı dosyasında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uygulanarak 7 yıl 6 ay hapis ve 5.000,00 TL adlî para cezasına hükmolunduğu, bu hükmün Dairemizin 20.11.2012 tarihli ve 2012/12466 Esas, 2012/17287 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği; ayrıca 23.07.2011 tarihli suç nedeniyle 25.08.2011 tarihli iddianameyle açılan dava üzerine Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/394 Esas sayılı dosyasında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 52 nci maddesi uygulanarak 5 yıl hapis ve 5.000,00 TL adlî para cezasına hükmolunduğu, bu hükmün ise Yargıtay (Kapatılan) 20. Dairesinin 18.09.2017 tarihli ve 2015/8450 Esas, 2017/4491 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onama üzerine kesinleştiği anlaşıldığından;
İtiraza konu 04.07.2011 tarihli suç ile kesinleşen davalara konu 23.07.2011 ve 27.07.2011 tarihli suçlar hukuki kesinti oluşmadan işlendiğinden, aralarındaki hukuki ve fiili irtibat nedeniyle belirtilen davaların birleştirilmeleri ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, eylemlerin tek suç, üç ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışıldıktan sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının hukuka aykırı olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle;
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereği Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin, 03.04.2018 tarihli ve 2015/9621 Esas, 2018/1775 Karar sayılı düzeltilerek onama ilâmının KALDIRILMASINA,
3. Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.