YARGITAY 10. CEZA DAIRESI

10. Ceza Dairesi         2024/10322 E.  ,  2025/4216 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/5007 E., 2024/2577 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Uyuşturucu madde alışverişinin gerçekleştiği iş yeri deposunun, umuma açık yer olmadığı dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK' nın 188/4-b. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığına,
2. Sanığın uyuşturucu maddeleri temin ettiğini beyan ettiği ve hakkında daha önce takipsizlik kararı verilen ... B. hakkında yeni delillerin ortaya çıkması nedeniyle yeniden suç duyurusunda bulunulmadan eksik araştırma ile karar verildiğine,
İlişkindir.
B. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;
Uyuşturucu madde alışverişinin gerçekleştiği yerin, pasajın içinde yer alan iş yeri olduğu ve bu yerin umumi veya umuma açık yer olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğuna,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
Dosya kapsamında yer alan 06.01.2024 tarihli iş yeri arama, el koyma, tartı vezin ve ön ekspertiz tutanağında, sanığın uyuşturucu madde satışı yaptığı iş yerinin giyim malzemelerinin depolandığı tek oda şeklinde olduğunun belirtildiği, ayrıca iş yeri içinde başka bir depo alanından bahsedilmediği; yine 22.04.2024 tarihli keşif sırasında Naip Hakim tarafından yapılan harici gözlemde ve keşif sonrası düzenlenen 29.04.2024 tarihli bilirkişi raporunda da, iş yerinin 20-30 metrekarelik içinde tekstil eşyalarının olduğu tek göz oda olduğu, pasajdaki diğer iş yerleri gibi açık olduğu, müşterilerin rahatça girip çıkabildiği tespitine yer verildiği; pasajın içinde iş yerini fiziki takibe alan kolluk görevlileri, kovuşturma aşamasında alınan yeminli ifadelerinde, dükkana giren tanık ... ile sanık arasındaki alışverişi görmediklerini beyan etmekle birlikte, tanık ...'nın kollukta olaydan hemen sonra müdafii

huzurunda alınan beyanında, sanığın söz konusu iş yeri içinde kendisine ele geçen uyuşturucu maddeyi verdiğini beyan ettiği de dikkate alındığında, uyuşturucu madde alışverişinin gerçekleştiği söz konusu iş yerinin, umuma açık yer olduğu anlaşılmış olup, somut olayda 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b. maddesinin uygulanma koşulları bulunduğundan, Tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir,
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, eylemin sübutuna ve vasfına, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b. maddesinin uygulanmasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen ... B. hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği hususunda yeni bir delil ortaya çıktığı iddiasının, 5271 sayılı CMK'nın 172/2. maddesi uyarınca görevli ve yetkili Sulh Ceza Hakimliği tarafından değerlendirileceği, başvuru sonucuna göre adı geçen hakkında kamu davası açılarak, mahkûmiyet kararı verilmesi ve bu kararın kesinleşmesi halinde, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda, yargılanmanın yenilenmesi kanun yoluna her zaman başvurulabileceği anlaşılmakla Cumhuriyet savcısı ile sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
A. Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine ilişkin kısmında, adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra, kararda "taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan miktarın tamamının tahsil edileceğinin ihtarının" belirtilmemesinin,
B. Kazanç müsaderesine karar verilirken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 55/1. maddesinin gösterilmesi gerekirken, aynı Kanun'un 54/1. maddesinin gösterilmesinin,
Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Cumhuriyet savcısı ile sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı

CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
A. Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında, "... tamamının tahsil edileceğinin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin eklenmesi,
B. Kazanç müsaderesine ilişkin hüküm fıkrasında yer alan "54/1" ibaresinin çıkarılarak, yerine "55/1" ibaresinin yazılması,
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.04.2025 tarihinde karar verildi.