YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2023/9388 E.  ,  2023/8152 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/186 E., 2022/300 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu veya
uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da
uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin

bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, beşinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
B. Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2015 tarihli ve 2015/26 Esas, 2015/476 Karar sayılı kararı ile sanığı uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
C. Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2015 tarihli ve 2015/26 Esas, 2015/476 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 12.05.2016 tarihli ve 2016/653 Esas, 2016/1538 Karar sayılı kararı ile "Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; sanıkların savunmalarının aksine, diğer sanıklar ...'ın suçlarına iştirak ettiklerine ya da sanık Özcan'ın evinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerle ilgileri olduğuna ilişkin kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı, çantasındaki sigara paketinin içinde net 3,3 gram esrar ele geçirilen sanık ... ile yine çantasındaki sigara paketinin içinde net 1,7 gram esrar ele geçirilen sanık...'in sabit olan fiillerinin "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanıklar hakkında bu suç yerine "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
D. Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.09.2016 tarihli ve 2016/233 Esas, 2016/294 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası hak yoksunluğuna dair hükmün 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin 8 inci fıkrası uyarınca, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verilmiştir. Karar 20.09.2016 tarihinde kesinleşmiştir.
E . Sanığın 22.12.2018 tarihinde işlemiş olduğu "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak"
suçundan İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/191 Esas ve 2020/257 Karar sayılı kararının ihbarı ile dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2022/186 Esas, 2022/300 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık 30.05.2022, sanık müdafii 07.07.2022 tarihli dilekçeleri ile kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.
III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulü)
" Sanık hakkında mahkememizce daha önce verilen kararın 07.09.2016 tarihinde kesinleştiği ve Antalya 6.Ağır Ceza Mahkemesi ilamında sanık ... halinde ilk defa uyuşturucu madde kullanmak eylemi yönünden TCK'nın 191/8.maddesi yollamasıyla HAGB kararı verildiği, daha sonra sanık ... hakkında İstanbul Anadolu 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/191 esas, 2020/257 karar sayılı dava dosyası ile kullanmak amacıyla uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma eyleminden düşme karar verilmesi ve anılan düşme kararının kesinleştiğinin mahkememize bildirilmesi üzerine, sanık hakkında mahkememizce verilen hükmün açıklanması geri bırakılması kararının kaldırılmasına ve hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiş ve bu haliyle; sanık ...'ın üzerine atılı değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak eylemi sübuta erdiği" gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş ve hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2022/186 Esas, 2022/300 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.