YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2023/9215 E.  ,  2024/888 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/475 E., 2023/56 K.
SUÇ : Kenevir ekme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2007 tarihli ve 2006/152 Esas, 2007/74 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 28.02.2013 tarihli ve 2009/6708 Esas, 2013/1942 Karar sayılı kararı ile; suçun sübutu kabul edilmekle birlikte "Hüküm tarihinden sonra CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrasında 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik ile sözü edilen maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanun'un 7. maddesiyle eklenen cümle dikkate alınarak, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin tartışılıp değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
C. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.05.2013 tarihli ve 2013/157 Esas, 2013/159 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetime tabi tutulmasına karar verilmiş, karar 17.05.2013 tarihinde kesinleşmiştir.
D. Sanığın 22.09.2015 tarihinde işlediği suça ilişkin mahkemesince ihbarda bulunulması üzerine, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2023 tarihli ve 2022/475 Esas, 2023/56 Karar sayılı kararı ile 09.05.2013 tarihli ve 2013/157 Esas, 2013/159 Karar sayılı hüküm açıklanarak sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE
A. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin ve aynı Kanun'un 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
B. Suçun işlendiği 25.05.2006 tarihi ile inceleme tarihi arasında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile bu kararı kaldıran suçun işlendiği tarih arasındaki durma süresi çıkarıldıktan sonra 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2023 tarihli ve 2022/475 Esas, 2023/56 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğii BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.01.2024 tarihinde karar verildi.