YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2023/8288 E.  ,  2024/585 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/115 E., 2023/37 K.
SUÇ : Kenevir ekme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 inci maddesi gereği temyiz istemini reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.11.2014 tarihli ve 2014/8113 Esas, 2014/21428 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun 23 inci maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi, 63 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Kocaeli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2015 tarihli ve 2014/1120 Esas, 2015/78 Karar sayılı kararı ile sanığın hint keneviri ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin 5 inci fıkrasının 2 nci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Kocaeli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2015 tarihli ve 2014/1120 Esas, 2015/78 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.01.2022 tarihli ve 2020/12132 Esas, 2022/739 Karar sayılı kararı ile;

"Yapılan arama üzerine dikili olarak ele geçirilen farklı boylardaki kenevirlerden olgunlaştıklarında elde edilecek esrar miktarı ile dosya içerisindeki diğer bilgi ve belgelere göre, sanıkların eyleminin 2313 sayılı yasanın 23. maddesinin 5. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçunu mu yoksa aynı fıkranın 2. cümlesinde düzenlenen münhasıran kendi kullanımı için kenevir ekme suçunu mu oluşturduğuna ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevinin suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 2313 sayılı Kanun'un 23. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte, üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması," nedeniyle diğer yönleri incelenmeksizin hükmün nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; Kocaeli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2022/79 Esas, 2022/150 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin değerlendirilmesi, yetki ve görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olması, gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosya görevli Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

E. Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/115 Esas, 2023/37 Karar sayılı kararı ile sanığın sanığın esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü
maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi ve 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrası, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca, kazanılmış hakkı saklı tutularak 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kolluk kuvvetlerine gelen ihbar üzerine sanık ...'ın evinin bahçesinde, usulüne göre alınan arama emrine istinaden yapılan aramada, dikili vaziyette 100 kök hint keneviri'nin ele geçirildiği olayda, tutanaklar, sanık savunması, uzmanlık raporu ve tüm dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirilerek, sanığın esrar elde etmek amacıyla kenevir ekmek suçunu işlediği değerlendirilmiştir gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. Gözaltı tarihinin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi,

2 . Sanık hakkında gözaltında geçirdiği sürenin 5237 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi gereğince cezasından mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/115 Esas, 2023/37 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün;

A. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinden sonra gelmek üzere " Gözaltı tarihi: 14.08.2014" ibaresinin eklenilmesi,

B. Hüküm fıkrasına "Sanığın gözaltında kaldığı sürenin 5237 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi gereğince mahkûmiyetinden MAHSUBUNA," ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.