YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2023/6882 E.  ,  2023/6080 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2282 E., 2022/1629 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm tesisi ile
mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2017 tarihli ve 2014/69 Esas, 2017/314 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarıca 7 yıl 9 ay 22 gün hapis ve 120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 21.06.2018 tarihli ve 2018/1387 Esas, 2018/1487 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
C. Anılan kararın sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13.06.2022 tarihli ve 2022/3457 Esas, 2022/7649 Karar sayılı kararı ile;
''CMK'nın 280/1-a maddesinde, Bölge Adliye Mahkemesinin "İlk Derece Mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303. maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verebileceği düzenlenmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesince, "sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından TCK'nın 43. maddesinin uygulandığı dava dosyasında Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanma şartlarının oluşmadığı değerlendirilmekle, TCK'nın 43. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığına," karar verilebilmesi için, CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak delil değerlendirilmesi yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek, duruşma açılmadan istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi,'' nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
D. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 26.10.2022 tarihli ve 2022/2282 Esas, 2022/1629 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularına ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının
(a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, 58 inci maddesinin altıncı, yedinci ve sekizinci fıkraları uyarıca 6 yıl 3 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Hükmün gerekçe içermediğine, bu yönüyle gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine,
2. Eksik inceleme sonucunda karar verildiğine,
3. Ele geçen uyuşturucu maddenin kişisel kullanım sınırında kaldığına,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Kolluk görevlilerince yapılan istihbari çalışmalar neticesinde... plakalı aracın takibe alındığı, olay tarihinde, söz konusu aracın uygulama noktasını fark ederek kaçmaya çalıştığı, durdurulan aracın sürücü koltuğunda sanık ...'ın, ön sağ yolcu koltuğunda dava dışı sanık ...'in, arka sağ koltuğunda ise dava dışı sanık ... ...nin bulunduğu, dava dışı sanık ...'in araçtan inerek kaçmaya çalıştığı ancak yakalandığı, yakalandığı yerde jelatine sarılı eroin ele geçirildiği, araçta yapılan aramada arka sağ koltuğun üzerine dökülmüş eroin, aracın şoför koltuğu altında sanık ...'a ait küçük el cüzdanı içerisinde 3 paket eroin ele geçirildiği, sanık ... kullanıcı olduğunu beyan etmiş ise de, olay öncesine ait tape kayıtları, uyuşturucu maddenin ele geçiriliş şekli ve kullanım sınırının üzerinde olduğu dikkate alındığında, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan mahkûmiyetin, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama suçuna ilişkin olduğu ve anılan suçun uzlaşma kapsamında bulunduğu anlaşılmakla, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bölge Adliye Mahkemesinin; suçun vasfına ve sübutuna, delillerin takdir ve tayinine ilişkin tespitinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak hükümde eleştiri dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 26.10.2022 tarihli ve 2022/2282 Esas, 2022/1629 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.07.2023 tarihinde karar verildi.