YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2023/6110 E.  ,  2024/17154 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/431 E., 2022/416 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.01.2021 tarihli ve 2020/235 Esas, 2021/13 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan beraatine karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 07.06.2021 tarihli ve 2021/1130 Esas ve 2021/880 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 07.06.2021 tarihli ve 2021/1130 Esas ve 2021/880 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 03.11.2022 tarihli ve 2021/17291 Esas, 2022/11172 Karar sayılı kararı ile;

"... Olay tutanağı içeriği ile dosyadaki diğer delillere göre; sanığın atılı suçtan ceza almış olan diğer sanık Meryem ile birlikte ikamet etmekte olduğu evinin bahçesinde, dikili vaziyette esrar elde etmeye elverişli 26 kök kenevir bitkisinin ele geçirildiği, sanığın müdafii eşliğinde vermiş olduğu kolluk ifadesinde kenevirlerin kendisine ait olduğunu kabul ettiği, böylece atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gözetilmeden, mahkûmiyeti yerine atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçesine dayanılarak beraat kararı verilmesi, ... " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.12.2022 tarihli ve 2022/431 Esas, 2022/416 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kenevir ekme suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 8320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 58 inci maddesi uyarınca sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2024 tarihinde karar verildi.