YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2023/5824 E.  ,  2023/7829 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/309 E., 2022/529 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.07.2015 tarihli ve 2015/54 Esas, 2015/207 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis ve 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.07.2015 tarihli ve 2015/54 Esas, 2015/207 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 06.04.2022 tarihli ve 2019/7324 Esas, 2022/4400 Karar sayılı kararı ile;
"Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-) Sanığın, suç tarihinde kolluk görevlilerince İETT garajına giriş güzergâhında bulunan suça konu uyuşturucuların kendisine ait olduğunu beyan ederek aleyhinde yeterli delil bulunmadığı aşamada ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasını sağladığı anlaşıldığından, sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-) İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan tanık numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3-) 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle ve 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler gözetilerek bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
C. İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2022 tarihli ve 2022/309 Esas, 2022/529 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundandan, 5237 sayılı Kanunun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis ve 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
İddia, savunma, 20.09.2013 tarihli tutanak, 21.01.2014 tarihli uzmanlık raporu ve tüm dosya kapsamından; kolluk görevlilerinin suç tarihinde ......., Caddesi üzerinde devriye görevi sırasında sanığın da içerisinde bulunduğu aracın durdurulmak istendiği ancak aracın tüm uyarılara rağmen kaçtığı, bu sırada sanığın 24 ayrı peçete kağıdına sarılı kokaini aracın camından dışarıya attığı, paket sayısı ve sanıktan ele geçen uyuşturucu maddelerin günlük kişisel kullanım sınırlarını aşması nazara alındığında sanığın ele geçen uyuşturucuları ticaret kastı ile yanında bulundurduğu ancak sanığın suç tarihinde kolluk görevlilerince İETT garajına giriş güzergâhında bulunan suça konu uyuşturucuların kendisine ait olduğunu beyan ederek aleyhinde yeterli delil bulunmadığı aşamada ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasını sağladığı anlaşıldığından hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulandığı, uyuşturucu maddenin kokain olması nedeniyle cezasından 188 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 1/2 oranında artırım yapıldığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, mahkemenin, suçun sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıdaki husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Suç konusu uyuşturucu maddenin kokain içermesi nedeniyle sanığın cezasında 1/2 oranında artırım yapılırken uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi yerine, hükümde yalnızca aynı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının gösterilmesinin hukuka aykırı olduğu,
Değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2022 tarihli ve 2022/309 Esas, 2022/529 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün;
5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile ilgili bölümünde yer alan "5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrası" ibaresinin çıkarılarak yerine "5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi" ibaresinin yazılması,
Suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.09.2023 tarihinde karar verildi.