YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2023/5770 E.  ,  2024/17913 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/242 E., 2022/381 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı

Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ile üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Suçun manevi unsurunun oluşmadığına, 3. Sanığın iştirak iradesi taşımadığına, 4. "Şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 5. Temel ceza belirlenirken, alt sınırdan uzaklaşılmasının gerekçelendirilmediğine, bu şekilde hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dairemizin 28.02.2022 tarihli ve 2019/2375 Esas, 2022/2177 Karar sayılı bozma ilamı sonrası yapılan yargılamada, Mahkemesince bozma ilamına uyulduğu halde, bozma ilamının gereği yerine getirilmeyerek, suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik sonrası 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasındaki cezanın alt sınırının beş yıldan fazla hapis cezasını gerektirmesi nedeniyle, sanığın, 5271 sayılı Kanun'un 150 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca tayin edilen zorunlu müdafi huzurunda savunması alınmadan, bozma ilamından önceki 08.09.2014 tarihli celsede müdafisiz olarak alınan savunmasına itibar edilmek suretiyle savunma hakkını kısıtlar şekilde, mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, diğer yönleri incelenmeksizin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.