YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2023/5544 E.  ,  2024/16125 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/150 E., 2021/401 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2013 tarihli ve 2012/298 Esas, 2013/240 Karar sayılı kararı ile ;
1. Sanıklar ... ve ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
2. Sanıklar ... ve ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 5 yıl hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının sanık ... ve sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 04.04.2019 tarihli ve 2015/13805 Esas, 2019/2151 Karar sayılı kararı ile;
1- Anayasa'nın 141. maddesinin 3. fıkrası ile 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 230. maddeleri gereğince, hükmün gerekçe bölümünde sanıkların lehindeki ve aleyhindeki delillerin belirtilmesi, bu kapsamda hangi sanığın hangi tarihte kimle ne şekilde telefon konuşması yaptığının ve bu konuşmaların nasıl yorumlandığının açıklanması, gerçekleşen somut olgularla bağlantısının gösterilmesi, tüm delillerin ayrı ayrı tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilenlerin belirlenmesi, ulaşılan kanıya göre sanıkların sabit kabul edilen fiilleri açıklanarak bunun nitelendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yetersiz gerekçe ile CMK'nın 289. maddesine aykırı olarak hüküm kurulması,
2- CMK'nın 135. maddesi uyarınca sanığın iletişiminin tespiti dinlenilmesi ve kayda alınmasına ilişkin kararlara dayanılarak düzenlenen iletişim tespit çözüm tutanaklarının, düzenleyicileri tarafından imzalanmış aslı veya onaylı örnekleri dosya içerisinde bulundurulması ve sanıkların tamamına telefon konuşmalarına ilişkin tapelerin duruşmada okunup diyeceklerinin sorulması, sanıkların telefon konuşmalarına ilişkin tapeleri kabul etmemeleri durumunda sanıkların ses örnekleri aldırılarak, ses kayıtlarının sanıklara ait olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'ne veya uzman
bir kurum ya da kuruluşa ses analizi yaptırılarak rapor alınması, ses kayıtlarının sanıklara ait olduğunun belirlenmesi halinde, telefon konuşmalarının somut olay ve olgularla örtüşüp örtüşmediğinin ayrı ayrı irdelenip değerlendirilerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,
3- Sanıklar ... ve ...'ın, 23.10.2012 tarihinde ... adlı kişiye satıldığı iddia ve kabul olunan maddelerin analizlerine ilişkin düzenlenen ekspertiz raporlarının aslı veya onaylı suretleri temin edilip dosyaya konulmadan karar verilmesi ve bu maddeleri satın alan ...'ın tanık sıfatıyla usulen duruşmaya çağrılıp geldiğinde dinlenmemesi, sonucuna göre sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılıp değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabüle göre;
a) Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı'nca düzenlenen 13.02.2013 gün ve Kim-13-0738 numaralı uzmanlık raporuna göre; uyuşturucu veya uyarıcı madde içermediği anlaşılan tabletlerin sanıklara iadeleri yerine, müsaderelerine karar verilmesi,
b) Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı'nca suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan şahit numunelerin de TCK'nın 54/4. maddesince müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,
c) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
C. Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.10.2021 tarihli ve 2019/150 Esas, 2021/401 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve sanıklar ... ile ... hakkında 58 inci madde uyarınca 5 yıl hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar Soner ve Doğan hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
İlişkindir.
B. Sanık ... ve Soner müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;
1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
2. Delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna,
İlişkindir.
C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına,
2. Sanığın mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
3. Kararın usul ve esas yönünden hukuka aykırı olduğuna,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
A. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı ,vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafileri ve sanık ...'un temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;
Tüm dosya kapsamına ve sanıkların savunmalarına göre; ele geçirilen uyuşturucu maddenin sanık ... tarafından aracılık yapılarak sanık ...'a verildiğine ilişkin soyut ve değişik anlamlara gelebilecek iletişimin tespiti tutanakları dışında; kuşku sınırlarını aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
A. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden;
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlere Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararında sanık ... ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.03.2024 tarihinde karar verildi.