YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2023/5117 E.  ,  2024/18188 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/195 E., 2022/497 K.
SUÇ : Kenevir Ekme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.09.2015 tarihli ve 2015/7417 Esas, 2015/23473 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü, 54 üncü, 58 inci ve 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
B. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2015 tarihli ve 2015/223 Esas, 2015/189 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun’un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi ile 58 inci maddesinin altıncı, yedinci ve sekizinci fıkraları uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
C. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, o yer Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.02.2022 tarihli ve 2021/797 Esas, 2022/1685 Karar sayılı kararı ile; "...Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1) Olay tutanağı içeriğine, dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre, sanığa ait ikamet ve sanığın kullanımında olan arazide dikili olarak ele geçirilen farklı boylarda toplam 46 kök kenevirden olgunlaştıklarında elde edilecek esrarın, kişisel kullanımı için gerekli miktardan fazla olduğu, sanığın 2313 sayılı Yasa'nın 6545 sayılı Yasayla değişik 23. maddesinin 5. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen esrar elde etmek amacıyla kenevir ektiğinin kabulü gerekirken, aynı Yasa'nın 2. cümlesi uyarınca hüküm kurulması, 2) Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, 3)Adli sicil kaydında yer almadığı gibi, UYAP üzerinden yapılan kontrolde de sanığa ait olmadığı anlaşılan Buldan Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/49 Esas, 2011/89 Karar sayılı ilamın tekerrüre esas kabul edilmesi;..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
D. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, yukarıda belirtilen kararı ile, sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun’un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Suça konu kenevirlerin sanık tarafından yetiştirildiğine dair hiçbir delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Arama kararının ve arama faaliyetinin hukuka aykırı olduğuna, 4. Savunma tanıklarının dinlenmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, 5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 6. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, 7. Re'sen dikkate alınacak lehe kamu nedenlerine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin arama işleminde ve kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,30.04.2024 tarihinde karar verildi.